Strona główna » Białoruś » Tuhanowicze - Pozostałości zespołu dworskiego z 2 poł. XVIII w.

Tuhanowicze - Pozostałości zespołu dworskiego z 2 poł. XVIII w., Białoruś

Elżbieta Bulińska
Rating 4/5

Ocena 4.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

Wyświetlono: razy.

Pozostałości zespołu dworskiego z 2 poł. XVIII w. W k. XVIII w. właścicielem Tuhanowicz był ojciec Maryli Wereszczakówny - Antoni Wereszczaka. Tuhanowicze zasłynęły wśród innych miejscowości Nowogródczyzny jako miejsce poznania Adama Mickiewicza z Marylą Wereszczakówną i narodzin niespełnionej miłości, która przez wiele lat stanowiła natchnienie naszego Wieszcza. Mickiewicz po raz pierwszy przyjechał do Tuhanowicz w 1818 r. zaproszony tu przez swego przyjaciela Tomasza Zana, który przyjaźnił się z braćmi Maryli - Michałem i Józefem. Poeta bywał we dworze podczas letnich wakacji w l. 1818-21, ale narodziny wielkiej miłości do Maryli, jak można wywnioskować z tekstów Mickiewicza i jego przyjaciół, nastąpiły dopiero w sierpniu 1820 r., a więc wówczas, gdy Maryla była już narzeczoną hr. Wawrzyńca Puttkamera. Ostatnie spotkanie Mickiewicza z Marylą w Tuhanowiczach miało miejsce w lecie 1821 r., gdy ukochana Wieszcza była już hrabiną Puttkamerową i mieszkała wraz z mężem w Bolcienikach, a do Tuhanowicz przyjechała na wieść o wizycie Adama u jej braci. Park w Tuhanowiczach jest położony na skraju doliny rz. Serwecz i ma kształt kwadratu. W centralnej części parku znajduje się sześć potężnych, częściowo zrośniętych ze sobą ok. 200-letnich lip tworzących krąg, zwany "Altanką Maryli". Stanowią one pozostałość 12 drzew rosnących niegdyś wokół altanki, w której spotykali się Adam i Maryla. To o tej właśnie altance poeta napisał w Dziadach: "Altano! Mego szczęścia kolebko i grobie..". Od parku w stronę mostu na rz. Serwecz przez łąki wiedzie wyjątkowo malownicza aleja starych topól, najokazalszych na Białorusi, osiągających 30 m wysokości.