Strona główna » Norwegia » Trondheim

Trondheim, Norwegia

Elżbieta Bulińska
Rating 2/5

Ocena 2.33 z 5.00. 3 głosów oddanych

Wyświetlono: razy.

Trondheim, trzecie miasto Norwegii (145 tys. mieszkańców), położone w środkowej części kraju, nad najszerszym fiordem całej Norwegii - Trondheimsfjord; ośrodek przemysłowy, kulturalny i turystyczny. Nazywane do XVI w. Nidaros ("ujście rzeki Nid"), to pełne uroku miasto z doskonale zachowanym starym centrum. Dzięki strategicznemu położeniu nad zatoką i przy rozległej żyznej dolinie miasto przez długi czas stanowiło siedzibę władz Norwegii. na moście To tutaj zbierał się pierwszy norweski parlament, Ting, a miejscowa katedra była centrum kultu religijnego, do którego przybywali pielgrzymi aż z Oslo. Po pożarze w 1681 roku miasto zostało odbudowane przez Caspara de Cicignon, inżyniera wojskowego z Luksemburga. Nowe mury wzniesiono wzdłuż szerokich, promieniście rozchodzących się alei, które miały stanowić ochronę przed rozprzestrzenianiem się pożarów. Choć niewiele na to wskazuje, dzisiejsze Trondheim jest trzecim co do wielkości miastem norweskim. Posiada uniwersytet i wspaniałą katedrę.

Trondheim wznosi się na niewielkim trójkącie oddzielonym od reszty miasta rzeką Nid i obmywanym wodami wąskiej i długiej zatoki Trondheimsfjord. Główny plac to rozległy Torvet, nad którym góruje umieszczona na strzelistym cokole statua św. Olafa. Po obu stronach odchodzących z placu alei ciągną się drewniane budynki centrum handlowe i administracyjne miasta.

Celem przybywających do Trondheim pielgrzymów była potężna katedra Katedra Nidaros, największa budowla średniowieczna w Skandynawii. Katedra, wspaniale odrestaurowana po kilku pożarach i zniszczeniach z okresu reformacji, cieszy się mianem największej atrakcji Trondheim oraz jednego z najważniejszych zabytków Norwegii. Budynek, noszący do dziś starą nazwę miasta, wzniesiono na część króla Olafa II (ogłoszonego świętym). Prawa katedry otrzymała w 1152 r., kiedy Trondheim stało się arcybiskupstwem o władzy sięgającej aż po Orkady i wyspę Isle of Man. Katedra, tradycyjne miejsce pochówku rodzin królewskich, od 1814 r. stanowi miejsce koronacji wszystkich kolejnych monarchów Norwegii. Fasadę z niebiesko-szarego steatytu wieńczy kryty zieloną miedzią dach i strzelista wieża. Architektura katedry jest przykładem połączenia wielu stylów. Wzniesiona w XI w. budowla była początkowo niewielką bazyliką i dopiero w późniejszym okresie stała się największą średniowieczna konstrukcją w Skandynawii. Okrągłe okna i ornamenty, tzw. "psie zęby", pochodzą z XII w. i są dziełem angielskich kamieniarzy z Lincoln. Wyraźne ślady wpływu gotyku angielskiego nosi także wczesnogotycki chór z ostro podwyższonymi łukami, maswerkami i łukami przyporowymi. Nawa główna powstała na początku trzynastego stulecia także zgodnie z założeniami architektury wczesnego gotyku. Podczas pożaru w 1719 r. uległa jednak całkowitemu zniszczeniu, a wykonana później kopia to niezbyt udany przykład XIX-wiecznego neogotyku. Panujący wewnątrz półmrok ukrywa wiele wspaniałych elementów dekoracji, z bliska można się jednak przyjrzeć odgradzającym chór balustradom ozdobionym drewnianymi rzeźbami dłuta Gustava Vigelanda. Niestety nie da się obejrzeć srebrnej trumny, w której pochowano Olafa, gdyż została wywieziona do Danii i w 1537 roku przetopiona na monety... Idąc na południe od katedry dochodzi się do prawie w całości odrestaurowanego pałacu arcybiskupiego (Erkebispegarden). Z oryginalnej konstrukcji, wzniesionej w XII w. dla trzeciego arcybiskupa Oysteina, zachowały się tylko dwa kamienno-ceglane skrzydła. W okresie reformacji pałac przeszedł w ręce Duńczyków, a w późniejszych latach służył za zbrojownię.

Idąc wzdłuż rzeki na południe, po kilku minutach dochodzi się do mostu Starego Miasta (Bybrua), okazałej drewnianej konstrukcji, z której podziwiać można cały urok XVIII-wiecznych magazynów przy Kjopmannsgata, mieszczących obecnie biura i restauracje. Po drugiej stronie rzeki, w dzielnicy Bakklandet zachowało się kilka jaskrawo pomalowanych drewnianych domów. Więcej starych zabudowań o pastelowych fasadach znajduje się przy bocznych ulicach na północ od Kongens gate i na zachód od Prinsens gate.