Strona główna » Belgia Francja Holandia Niemcy Wielka Brytania » Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Krzeszol
2006-07-05 19:17:15

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

na 19:15. Z tego co widać to tylko my mamy przy sobie plecaki. Reszta podróżujących ma wszystko albo w samochodach albo w autokarach, chyba? Gdy podjeżdża pierwszy autokar, wszyscy podchodzą do odprawy biletowej pokazując paszporty i bilety oficerowi tuż przy przejściu. Robi się niezła kolejka - ale ja i Tomas wchodzimy jako pierwsi już do drugiego autokaru. Gdy autokar się zapełnia ruszamy i jedziemy poprzez wielkie parkingi i między wielkimi portowymi hangarami i magazynami. Po kilku minutach przed naszymi oczami ukazuje się nasz kolosalny środek transportu ;-) Image Ośmiopiętrowy prom z wielkim napisem na lewej burcie P&O Ferries. Wysiadamy pod wielkim wejściem. Przy samym wejściu jeden pan z obsługi pyta mi się czy ma zabrać nasze plecaki? Lecz odmawiam stanowczo! Nie dość, że trochę się martwię o wynik rozmowy z oficerem imigracyjnym w Dover to jeszcze miałbym się zamartwiać o mój cały dobytek, ciuchy, jedzenie i.t.d. Wejście na prom dzieli się na dwie części, które wybiera się na początku... można iść tymi korytarzami do samej góry po schodach, lub też po pochyłej gładkiej nawierzchni (chyba dla wózków lub dla ludzi z bagażami na kółkach). Byliśmy tak podekscytowani, że nawet nie pamiętam którą drogę wybraliśmy. Przy otwartym włazie na pokład stoi dwóch marynarzy i zaprasza przybyłych serdecznie witając na swoim pokładzie. Jak się okazuje ludzi na statku jest o wiele więcej niż było w poczekalni... a wynika to z tego, że przecież wszyscy, którzy przyjechali samochodami lub autokarami. Dzieci i młodzież biega, skacze i krzyczy. Czujemy się przez chwilę jak w przedszkolu. Decydujemy się znaleźć jakieś ciche miejsce na rozłożenie plecaków i przygotowanie się do rozmowy w Dover. O dziwo w Sali telewizyjnej nikt nie ogląda jakiś nędznych bajek więc siadamy w przedostatnim rzędzie i zaczynamy się przepakowywać. Ja przebieram się w nowe ciuchy, a Tom w tym czasie bierze ...