Strona główna » Belgia Francja Holandia Niemcy Wielka Brytania » Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Krzeszol
2006-07-05 19:17:15

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

a już o 22:00 zasypiamy na ściernisku przed jego domem koło drogi.
Leniwie zbieramy tyłki z wilgotnego po nocy namiotu o 08:00. Przy śniadaniu próbuję pstryknąć parę fotek, ale okazuje się, że baterie w aparacie właśnie siadły! To się nam dzień zaczął ;-( Ładowanie baterii zajmuje 6 godzin, a tyle czasu to nie chce spędzić na takim odludziu. Postanawiamy iść na stację na Jabbeke a baterie podładować w miarę możliwości w późniejszym czasie. Przed nami jakieś 7 km, ale myślę, że jak na ranny spacerek to idealny dystansik. Idzie się przyjemnie, tym bardziej, że to typowa wiejska droga... na polach krówki i inne bydlęta, a jezdnia - to nic, że dwupasmowa i w dodatku dwu jezdniowa - używana jest tylko przez maszyny rolnicze. Stopa więc nie złapiemy ;-) Zanim doszliśmy do stacji, robiąc sobie maleńkie przerwy na zegarku stuknęła 11:00, ale stacja nieciekawa... stopa na niej nie złapiemy. Napełniamy więc butelki wodą i ruszamy w poszukiwaniu wjazdu na autostradę. Są tu małe roboty drogowe więc decydujemy się na zatrzymywanie przy samym wjeździe, tuż przy magazynie Jupiler'a - niezłego Belgijskiego browaru ;-) Miejsce nie jest najlepsze, ale niestety jedyne które nam pozostało. Słoneczko coraz wyżej, więc coraz bardziej gorąco się robi... chyba będą niezłe upały. Po kilkunastu minutach stania decyduję się skoczyć do pobliskiej chatki i zapytać domowników o kawałek kartki, na której moglibyśmy napisać nazwę miejscowości do której zmierzamy. Miejscowi ludzie okazują się bardzo mili i pomocni, nie tylko przynoszą mi dwa arkusze bloku technicznego. Proponują również skoczyć po coś zimnego do picia z lodówki jeśli popilnuję ich malutką córeczkę by jeżdżąc rowerkiem nie wjechała na jezdnię. I tak z uśmiechem od ucha do ucha, arkuszami papieru w jednej, a fantą w drugiej garści wracam do Tomka, który bezskutecznie stoi z wyciągniętą prawą ręką ...