Strona główna » Belgia Francja Holandia Niemcy Wielka Brytania » Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część II

Krzeszol
2006-07-05 19:17:15

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

pieszo iść na autostradę... po drodze robimy sobie postoje, bo żar z nieba jest bezlitosny. Na drogę wylotową na autostradę dochodzimy około 12:30. Oczywiście do znaku - zakaz poruszania się pieszych ;-( Szkoda... decydujemy się wejść na wiadukt nad autostradą i zejść z niego po stromej górce. Wszędzie ogrodzenia i płoty, więc przeskakujemy przez zniszczoną już siatkę (nasi tu byli!) i jesteśmy już na autostradzie pod wiaduktem. Sęk w tym, że oczywiście nie pomyśleliśmy, że ruch w tym pokręconym kraju odbywa się lewostronnie, a my sterczymy na prawym pasie. Kurna! Trzeba jakoś się dostać na drugą stronę... więc przykucamy i czekamy kiedy będzie dość duża luka w ruchu by przebiec przez trzy pasy autostrady w jedną stronę, ogrodzony pas zieleni i trzy pasy w drugą stronę, nie zostając przy tym czerwoną plamą na asfalcie. Udaje się! Tylko, że to połowa sukcesu... do drogi wlotowej jest jeszcze kilkaset metrów... a tę trasę musimy już szybko przebiec biegnąc wąskim poboczem. Nieciekawa perspektywa, ale im dłużej tu stoimy tym większe prawdopodobieństwo, że ktoś nas stąd zgarne... więc zaczyna się bieg ;-) Z całym ekwipunkiem, zmęczeni ale roześmiani biegniemy sobie po autostradzie niczym Forest Gump, nie zważając na trąbiące na nas samochody... Po 5 minutach dobiegamy do dwujezdniowej drogi wlatującej na ukochaną autostradę... Więc stajemy na niej i zaczynamy zatrzymywać samochody... Ale już po 20 minutach wiemy, że autostop na terenie Wielkiej Brytanii to nie jest taka prosta sprawa ;-( Nikt nawet nie odpowiedział choćby przymuszonym gestem, że nie może zabrać lub, że zaraz zjeżdża z autostrady... Powiem więcej. Wszyscy starają się jak mogą sprawić wrażenie, że nas nie zauważyli... nadzieje maleją... ale miejsce na rozbicie namiotu to mamy tu całkiem niezłe, lecz co z tego, jak mamy siedzieć tu kilka dni w oczekiwaniu na jakąś okazję... Więc gdy tak stoję ...