Strona główna » Belgia Francja Holandia Niemcy Wielka Brytania » Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część I

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE (10 dni)

Moja pierwsza zagraniczna - po krajach UE - część I

Krzeszol
2006-07-05 19:12:20

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.00 z 5.00. 3 głosów oddanych

autostrady i wymienić polskie niepotrzebne złotówki na euro. Tam po kilku minutach Tomek zagaduje pewnych Polaków i wymienia 40 złotych na 14 euro. To chyba najlepsza transakcja tego dnia! W kantorze zapłaciłby słono ponad 60 złotych ;-) Podbudowani wracamy na swoją stronę autostrady i postanawiamy jeszcze przez jakiś czas skombinować sobie transport w stronę Holandii.

Pierwsza noc.
Namiot rozbity na udeptanych pokrzywach.
Zbliża się 21:00 i robi się coraz ciemniej. Kiedy do granicy D->NL jeszcze 230 kilometrów i szansa na wydostanie się z Niemiec dziś spada do zera na stacje podjeżdża następna ciężarówka na Holenderskich "blachach". Gdy kierowca opuszcza pojazd podchodzę i pytam czy koleś zna angielski, ale słyszę słowo "NIE" i od razu przechodzę do Polskiego ;-) Po krótkim przedstawieniu naszej sytuacji i krótkiej pogawędce rodak (pracujący w Holenderskiej firmie transportowej) decyduje się nas zabrać do Venlo, czyli na przejście graniczne między Niemcami a Holandią. Dojeżdżamy tam o 23:40 i szukamy miejsca na rozbicie namiotu. Po 30 minutach zdesperowani decydujemy się na rozbicie namiotu pod autostradą przy drodze po stronie Holenderskiej w pokrzywach. Nieźle, co? Zasypiamy ok. 01:00, budziki nastawiając na 04:00...

...Spało to się może i dobrze, ale strasznie krótko! A i szkoda, bo przez 3 godziny chodzimy po parkingu przy granicy i nic. Albo nie ma miejsca, albo nie ten kierunek... i tak w kółko. Dobrym sposobem okazało się zatrzymywanie w pojedynkę. Dopiero pod koniec rozmowy z kierowcą pada pytanie czy może zabrać mojego przyjaciela ;-) I tak łapiemy ciężarówkę do Belgii o 08:30. Kierowca okazuje się bardzo miły. Rozmawiamy z nim o wielu rzeczach, przede wszystkim o naszej wyprawie. Na wieść, że prócz przygód szukamy też pracy podaje nam imię i nazwisko swojego kolegi oraz jego adres w St. Truiden. Podobno tam możemy zgłosić się ...

Strona: 1 2 [3] 4 5

twoj komentarz to poprostu ohyda.masz jak widze zle zdanie na temat polakow.czy myslisz ze wszyscy sa tacy.niewiem moze takich spotykasz .ja troche zjezdzikam.po europie.bylam tez w niemczech.takich obwieszonych dworcow przez panienki i lezacych narkomano na kartonach nie widzialam jak zyje.sa ludzie normalni ktorzy maja jakis cel a sa tacy jak wszedzie jak nazwalajs zury.tacy sa i u was.......pozdrawiam

ewa, 2007-11-30 08:31:36

Żenada, potem nie dziwię się że Polaków nadal uważa się za włóczęgów i żuli. Cieszę się że mieszkając w Niemczech noszę niemieckie nazwisko i mało kto się domyśla mojego pochodzenia. Widzę czasami Polaków w Berlinie na Ostbahnhofie i ręce opadają. Zapite mordy, bijatyki, zaczepianie rodaków. Ja wiem że to spora różnica do autostopowiczów ale przeciętny Niemiec jest na tyle ograniczony że chocby Polacy staneli na głowie i byli w pełni cywilizowani oni nadal będę pamiętac żebrających młodych ludzi koczujących w namiotach pod autostradą.

Tym nie mniej pozdrawiam :)

daniel, 2007-10-17 08:15:29