Strona główna » Irlandia » IRLANDIA 1999 - Iveragh - część IV

IRLANDIA 1999 - Iveragh

IRLANDIA 1999 - Iveragh - część IV

Piotr Grzybowski
2006-07-03 21:33:09

Wyświetlono razy (ostatnio: )

www.auto-stop.prv.pl

13 lipca

Wstajemy o 10, później niż chcieliśmy. Jak zwykle ale przecież są wakacje. Czekamy na stopa. Nikt się nie zatrzymuje. W końcu po 3-ech godzinach jeden zabiera nas do Bolougne. Nie możemy się z nim dogadać i wysiadamy w centrum. Idziemy na pociąg. To trochę kosztuje. Wypłacam z bankomatu, zakupy i śniadanie. Kupujemy bilety do Macon. Jedziemy. Malkens spotyka znajomego na peronie. Spotkać kumpla z podstawówki gdzieś we Francji to jest fart, spotkałem też w poczekalni polskiego lumpa który zwiał do Francji, trochę pogadaliśmy i poszedł. W Paryżu przesiadka. Udało nam się trafićdzięki jednemu typowi. Dojeżdżamy metrem w odpowiednie miejsce. W pociągu spotykamy Francuza w naszym wieku. Rozmawiamy z nim, on częstuje nas swoim piwem, a my Guinnessem.
Liczba stopów: 1
Dystans: 41 km
Średni dystans: 41 km

14 lipca

Wysiadamy w Macon. Zamykają stację, musimy się zainstalować na dworzu. Deszcz pada co jakiś czas. Znajdujemy schronienie na przystanku pod wiatą. Kolacja. Jest 3. W nocy. Duży ruch jak na tę porę. Dziwimy się. Ludzie w samochodach dziwnie sie na nas patrzą, zupełnie tego nie rozumiem. Przcież tylko rozłożyliśmy śpiwory na przystanku i zagotowaliśmy zupkę, dla nas nic nowego o czwartej nad ranem. Czekamy, aż zrobi się jasno, żeby łapać stopa do Taize. O 7 budzimy się. Wychodzimy na drogę do Cluny. Jest ciężko iść. Na szczęście pogoda jest w miarę. Czekamy koło stacji benzynowej. Żartujemy z Francuzów, którzy nie chcą nas brać. W końcu zatrzymuje się jeden, który jedzie do Cluny. Nie możemy się z nim dogadać, ale gdy mówimy mu, że jedziemy do Taize podwozi nas tam. Na miejscu okazuje się, że musimy zapłacić aż 135 franków za dwie osoby. Postanawiamy zostać do niedzieli, a potem wrócić jeśli się da autobusem do Polski. Żarcie dość dobre, nawet dużo jak się kombinuje. ...