IRLANDIA 1999 - Iveragh - część II

Wyświetlono razy (ostatnio: )

www.auto-stop.prv.pl

5 lipca

Przyjeżdżam rozglądam się, patrze a tu biegnie coś czarnego z wielkim plecakiem na przystani. Z Robertem ustaliłem że ja wyjade z Turikiem z bazy promowej, parę metrów dalej się pożegnamy, a on weźmie mnie i Gribe za parę godzin stamtąd (o trzeciej w nocy). O mało nas mendy nie zwineły. Potem idziemy na umówione miejsce. Przyjeżdża Robert. Zajebisty gość. Nie ma porównania z poprzednimi. Wsiadamy do TIRa, Robert mówi do Griby " Otwórz tą skrzynke przy tablicy rozdzielczej i wyjmij pierwszy bezpiecznik z lewej", pytam się go co to daje, Robert na to "PRĘDKOŚĆ!". Musiał wyłączyć komputer żeby móc jechać 110 km/h, a tachometry wywalał za okno. Troszke zapił teraz musiał to nadrabiać. No cóż każdy ryzykuje. Jedziemy przez Lancaster. Lądujemy w Leyland. Zrobiliśmy około 2100 km. Jedziemy dalej. Za Chester, gdzie podrzuca nas Robert wysiadamy na stacji. Chcemy złapać stopa do Holyhead. Docieramy tam po 4 stopach. Tutaj udaje nam się zabrać na prom za darmo. Płyniemy Irish Ferries. Zabrali nas Dany i Peter, muzycy, którzy grają irlandzką muzykę. Kolejny fart, angole nas nie sprawdzają. No tak bo gdyby nas sprawdzili to dupa krzak, bo pieczątek w paszportach nie mieliśmy. A tak zapakowanym po brzegi samochodem ładnie sie uśmiechając z sercem w gardle przejechliśmy przez odprawę. Okazało się że Peter i Dany mają polskie korzenie. Na prom czekaliśmy przytupując w rytm irlandzkiej muzyki, i to granej niekomercyjnie. Pijemy Guinessa. Potem Killkeny. Statek nazywa się Jonathan Swift, był chyba wodowany 10.06.99 w Dublinie. Lądujemy w Dublinie, noc na plaży. Tak tylko byłem ciekaw czy rankiem przypływ nie zrobi z naszej wyprawy spływu pontonowego, ale nie spokój. Żubróweczka i do śpiwora.
Liczba stopów: 4
Dystans: 84 mil
Średni dystans: 21 mil

6 lipca

Ciężko wydostać się z Dublina. Idziemy ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Irlandia - wybierz obszar, który cię interesuje: