Staż survivalowy w Manaus - 2005
Wyświetlono: 998 razy 2006-06-16 17:50:00 |
|
|
 |
|
Ocena:2.98 (85 głosów) |
Staż survivalowy w Manaus - 2005
www.palkiewicz.com
PIEKŁO DŻUNGLI
Centro de Instrucao de Guerra na Selva (Centrum szkoleniowe do walki w selvie) w Manaus (Brazylia), to najlepszy i najbardziej wymagający na świecie ośrodek przygotowujący do przetrwania w specyficznych warunkach dżungli. Mam przyjemność prowadzić, wraz z miejscowymi instruktorami, jeden z międzynarodowych kursów.
Wokół nieprzenikniona selva, tonący w półmroku las równikowy pełen bezładnej masy roślinności, pełzających węży i rojów napastliwych insektów, żądlących nawet przez mokre od potu ubranie. Ponadto spadające z gałęzi za kołnierz czarne mrówki tną bezlitośnie, a kolczaste pnącza drapią ręce, co może przerodzić się w trudno gojącą się ranę i grozić infekcją. Nieznośnie parne i gęste jak w oranżerii powietrze wysysa powoli siły i zbija z nóg.
Katorżniczy marsz z 20 kilogramowym ekwipunkiem wydaje się nie mieć końca. Coraz to brodzimy przez igarape, zdradliwe moczary, a kiedy jesteśmy na twardym gruncie, to potykamy się o liany albo zapadamy po kolana w spróchniałych pniach zwalonych drzew.
W ciągu trzech godzin pokonaliśmy nie więcej niż trzy kilometry. Deprywacja, brak zabezpieczenia logistycznego, niepewność, napięcie, podłe warunki higieniczne, wszystko to rodzi poczucie niepokoju w tym wyizolowanym środowisku.
W dżungli pot lejący się strumieniem nie paruje, zatem ciepło nie jest odprowadzane z organizmu. Przed chwilą już drugi dziś wycieńczony kursant, zaliczany do twardzieli Francuz, musiał poddać się interwencji medycznej. Nie obeszło się bez podłączenia do kroplówki. Do końca stażu, jak zwykle, z pewnością dotrze najwyżej połowa. Pozostali, nawet jeśli złamani przez dyzenterię, czy malarię, zostaną usunięci z kursu i w poczuciu przegranej wrócą niechlubnie do swoich domów. Każdy ma jeszcze w uszach słowa niełatwo demonstrującego sentymenty szefa instruktorów, który na samym początku zapowiedział: "Być może niektórzy przyjmą nasze metody za niezbyt humanitarne, ale musicie wiedzieć, że dżungla nie toleruje 'mięczaków'. Nauczymy was paru rzeczy, które pozwolą nie tylko zachować wam życie, ale i pokonać przeciwnika. Nie ukrywam, że będziemy was nieustannie nękać, że zrobimy wszystko aby doprowadzić do granic wytrzymałości. Dla wielu to 'budowanie' weterana selvy będzie przedsionkiem piekła, przed którym ocalić może tylko determinacja i żelazna odporność. Panowie, życzę powodzenia!".
"Sel!-vaa!", wyskandowało mu gromko 26 mężczyzn. Kursant jest tu tylko numerem, który jest dobrze widoczny na jego czapce. A "selva!", czyli "tak jest", to tradycyjny tu zwrot i okrzyk.
Na początku muszą oni przyswoić sporo teorii, a potem należy całą tę wiedzę wprowadzać już w czyn. Nigdy nie wiedzą co ich czeka.
| Oceń relację |  |
Komentarze
BrazyliaWybierz obszar który Cię interesuje
Wybierz obszar który Cię interesujeZobacz, kto był w tym kraju
Panie Jacku, jak zawsze wyrazy szacunku!
Dopiero co wróciłem z Amazonii. Pański opis idealnie i pięknie oddaje warunki jakie tam panują. Jeśli samemu nie przeżyło się tej "masakry" to trudno uwierzyć w to piekło tropików. W nietoperze - wampiry, malarię i piranie... Prawda? Mało kto zdaje sobie sprawę, że można uchronić się przed największym zimnem, ale nie przed "sauną" tropików... dzięki takim publikacjom jak Pańska osoby wybierająca sie w tropiki może zachowają ostrożność i zdrowy rozsądek, nie zapomną o szczepieniach i środkach antymalarycznych.
Pozdrowienia,
BAU
witam!jestem WiTold i jestem podróznikiem zwiedziłem już całą Amerykę Połdniową.Mieszkam w Dzugli w namiocie, a całą wyprawę jeżdze sam wybieram się na wyprawy ponieważ uwielbiam samotnośc w DzUNGLI mieszkam 3 miesiące dziennie jezdze tam 2000km rowerem.jezeli ktoś chciałyby ze mną porozmawiac zapraszam do rozmowy na email pati_cz1@o2.pl