Strona główna » Polinezja Francuska » Archipelag Wysp Towarzystwa - 2003

Archipelag Wysp Towarzystwa - 2003

Archipelag Wysp Towarzystwa - 2003

Jacek Pałkiewicz
2006-06-16 16:39:04

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.00 z 5.00. 3 głosów oddanych

świata, w listach do przyjaciół żalił się na innowacje, które "podcinają korzenie szlachetnej kultury".

Mam nieco wątpliwości co do takich deklaracji. Cywilizacja technologiczna nieuchronnie dokonuje wielkich zmian na całym świecie. Nie wiele już pozostało pierwotnych plemion tubylczych żyjących nieskażenie w dziewiczej puszczy, trudno jest znaleźć miejsce w którym człowiek-intruz nie zdążył jeszcze zostawić swojego negatywnego śladu. Chcemy więc czy nie, musimy się z tym pogodzić.

Bez wątpienia, na słonecznych wyspach nie zmienił się jednak kolor laguny, ani zapach kwiatów, pozostał ten sam przepych bujnej roślinności, ten sam ocean i wygasłe wulkany. Nie zmieniły się głucha muzyka przyboju i majestatyczne białe obłoki wiszące nad wyspami. Francuskie terytorium zamorskie, składające się ze 120 wysp w połowie drogi między Ameryką Północną i Australią, uchowało się od "skażenia" języka polinezyjskiego. Problem taki dosięgnął już dawno wysp Samoa, Tonga, Cooka czy Fidżi, gdzie od lat mówi się wyłącznie po angielsku. A co powiedzieć o stosunku miejscowej ludności do otaczającej przyrody? Nie tylko sami dbają o ekologię, zmuszają też białych imigrantów, aby dostosowali się do niepisanych, ale bardzo precyzyjnych norm. Jako ciężki grzech traktuje się na przykład każde zanieczyszczenie laguny czy ścięcie palmy kokosowej bez zatroszczenia się o posadzenie trzech na jej miejsce. Nie wierzę więc, aby w najbliższej przynajmniej przyszłości wyspy mogły stać się pewnego rodzaju skansenem, jak to niektórzy prorokują.

Opuszczam Bora Bora. Promem dostaję się na lotnisko leżące na "moto" Ute. Tworzy ono historię Polinezji. Kiedy w 1943 roku Amerykanie poszukiwali punktu strategicznego na zapleczu frontu walk z Japończykami, odkryli właśnie tę wyspę. W ciągu trzech miesięcy zbudowali lotnisko i drogi. Baza nie odegrała jednak żadnej roli. Podczas gdy w Guadalcanal na Wyspach Salomona i innych rejonach Pacyfiku ginęły od nalotów lotniczych, malarii i innych chorób tropikalnych tysiące żołnierzy, tu ponad 4 tysięcy dobrze odżywionych chłopców zapewniło sobie ekskluzywny żywot, znajdując wspólny język z miejscowymi "vahine". Podobnie jak w czasach Cooka, w imię dobrych tradycji dziewczęta oddawały się do dyspozycji gości i dzielni żołnierze całymi dniami zażywali cielesnych uciech. Któregoś dnia przyjezdni z żalem musieli opuścić Bora Bora, ale lotnisko pozostało, pozwalając wyspie, jako pierwszej, otworzyć podwoje dla elitarnej światowej turystyki.