Strona główna » Iran » Refleksje z Iranu - 2002

Refleksje z Iranu - 2002

Refleksje z Iranu - 2002

Jacek Pałkiewicz
2006-06-16 16:14:36

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

od Rezy Pahlaviego, postrzeganego jako człowiek oddany Amerykanom. Już na początku rządów Chatamiego media uzyskały niespotykaną dotychczas swobodę, kobiety mogły zacząć występować w obronie swoich praw, nieśmiało odradzała się kultura, dyplomacja szukała otwarcia na świat, by wydobyć się z międzynarodowej izolacji, otwierała konstruktywny dialog z Unią Europejską, studenci wychodzili na ulice, domagając się większej demokracji. Na Zachodzie porównano go jednak do Gorbaczowa, zmiecionego z areny przez huragan, który sam wywołał.

Popularność prezydenta grozi interesom ajatollahów skupionych wokół "Najwyższego Przywódcy" Iranu Ali Chomeiniego, duchowego i politycznego wodza narodu, najwyższy autorytet państwa, który zwykle opowiada się po stronie konserwatywnych duchownych, kontrolujących aparat przemocy i sądownictwa.

Reformatorzy popierający Chatamiego starają się ograniczyć władzę wszechwładnych islamskich hierarchów i prezydent nieraz znajdował się w krzyżowym ogniu konfliktów pomiędzy konserwatystami a postępowcami. Każde jego posunięcie niosące nadzieję na zmiany napotyka zatem reakcję sędziów, represje, upokorzenia, aresztowania, zamykanie niepokornych gazet, tak że zdobycze ruchu reformatorskiego w dużej mierze zostają sprowadzone do punktu wyjściowego. Czy uda się Chatamiemu zbliżyć kraj do tak drogiej jego sercu "demokracji religijnej", łączącej wartości filozofii zachodniej z muzułmańską wiarą, oczywiście bez uciekania się do represji w celu przestrzegania jej zasad?

Powolność reform wzbudza dziś wśród rzeszy sympatyków prezydenta coraz ostrzejszą krytykę. Rozczarowanie ogarnia głównie młodzież, sfrustrowaną swoją bezsilnością i problemami ekonomicznymi kraju, który ćwierć wieku temu był regionalną potęgą, drugim na świecie eksporterem ropy naftowej. Nic więc dziwnego, że spada popularność Chatamiego i niektórzy zadają nawet sobie pytanie, czy nie stał się on przypadkiem marionetką w rękach starszyzny duchownej.

Można jednak sądzić, że - prędzej czy później - rozwijający się proces wykorzeni kompleks ortodoksyjnych Irańczyków w stosunku do Stanów Zjednoczonych i że islam będzie musiał dostosować się do wymogów sytuacji szybko zmieniającego się świata. Czy i kiedy to nastąpi? Allah tylko może wiedzieć.

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 [9]

Iran przedstawia się w oczch większości jako kraj absolutnie niedostępny. Moim zdaniem jest to przejaw niewiedzy o danym kraju. Ja, jako osoba ciekawa świata przeczytałam co najmniej kilka książek o Iranie i przynajmniej na podstawie tej wiedzy mogę polemizować i innymi na temat jak naprawdę wygląda i funkcjonuje ten kraj. Ważne jest aby umieć uszanować inne od naszych obyczaje i kulturę danego kraju aby nie być postrzeganym jak intruz na obcym terenie. Irańczycy to przecież tacy sami ludzie jak my z tą różnicą, że żyją w kraju policyjnym i muszą się do tego życia dostosować. Myślę iż artykuł jest tego dowodem. Ja osobiście jeśli miałabym tylko możliwości finansowe i osobę, która byłaby skłonna pojechać ze mną, bez zmróżenia oka wsiadłabym w samolot i poleciała do Iranu.

Monika, 2006-07-05 17:05:29