Strona główna » Iran » Refleksje z Iranu - 2002

Refleksje z Iranu - 2002

Refleksje z Iranu - 2002

Jacek Pałkiewicz
2006-06-16 16:14:36

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

nie stoją one niżej od mężczyzn, mają te same szanse zatrudnienia i dostępu do edukacji. "Oczywiście jest to nieprawda - mówi zirytowana Narguez. - Wprawdzie wiele kobiet prowadzi aktywne życie zawodowe i zajmuje odpowiedzialne stanowiska, to jednak w sklepie musimy stać w oddzielnej kolejce, w autobusie siedzieć z dala od mężczyzn, nasz głos w sądzie jest wart połowę tego, co zeznanie mężczyzny, już w dziewiątym roku życia możemy być wydane za mąż za mężczyzn wybranych przez rodziców. Zakazany jest niestosowny śmiech, kolorowe ubrania, obnażanie szyi bądź stóp, przebywanie z mężczyzną, o ile nie jest on krewnym. Zgodnie z prawem islamskim cudzołóstwo karane jest ukamienowaniem. Nie możemy uprawiać sportu, nie licząc kilku tylko dyscyplin takich jak narciarstwo, hippika, kajakarstwo, alpinizm i strzelanie, które w jakiś sposób można pogodzić z muzułmańską odzieżą. Mamy zabronione wejście na widownię stadionu, nie możemy tańczyć i śpiewać w obecności mężczyzn. To wszystko doprowadza często do depresji i rozpaczy i nic dziwnego, że co roku kilkaset kobiet odbiera sobie życie".

Każdy przyjezdny stawia sobie pytanie o przyszłość Iranu. Odpowiedź jest trudna. Nie ulega wątpliwości, że leży ona w rękach młodych gniewnych i kobiet różnego wieku, które są prawdziwymi bohaterkami wykazującymi się dużą odwagą w walce o zmiany.

Irańczycy wyczekują z niecierpliwością swobód obywatelskich, prywatyzacji, liberalizacji inwestycji zagranicznych, zniesienia restrykcji wobec kobiet. Wszelkie nadzieje związane są z prezydentem Mohammadem Chatami, wybranym dwukrotnie imponującą większością głosów, który już w 1997 roku wniósł akcenty odwilży politycznej i społecznej. Chatami zdobył sympatię milionów kobiet i młodzieży, która w tym kraju stanowi dwie trzecie ludności.

Wielu byłych orędowników szacha przyznało, że jest on bardziej "demokratyczny" ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 [8] 9

Iran przedstawia się w oczch większości jako kraj absolutnie niedostępny. Moim zdaniem jest to przejaw niewiedzy o danym kraju. Ja, jako osoba ciekawa świata przeczytałam co najmniej kilka książek o Iranie i przynajmniej na podstawie tej wiedzy mogę polemizować i innymi na temat jak naprawdę wygląda i funkcjonuje ten kraj. Ważne jest aby umieć uszanować inne od naszych obyczaje i kulturę danego kraju aby nie być postrzeganym jak intruz na obcym terenie. Irańczycy to przecież tacy sami ludzie jak my z tą różnicą, że żyją w kraju policyjnym i muszą się do tego życia dostosować. Myślę iż artykuł jest tego dowodem. Ja osobiście jeśli miałabym tylko możliwości finansowe i osobę, która byłaby skłonna pojechać ze mną, bez zmróżenia oka wsiadłabym w samolot i poleciała do Iranu.

Monika, 2006-07-05 17:05:29