Refleksje z Iranu - 2002

Wyświetlono razy (ostatnio: )

pięknie podświetlony most Si-o-Se ze swoimi 33 arkadami ciągnącymi się na długości 160 m. Z pobliskiej herbaciarni, gdzie ściany są udekorowane starymi dywanami, a kelnerzy w tradycyjnych strojach serwują silny, czarny chay, jeszcze długo podziwiamy elegancki Si-o-Se, na tle rozciągającego się w oddali łańcucha górskiego.

"Podróż po Persji można ograniczyć do Teheranu, Isfahanu i Persepolisu" - napisał w 1926 roku włoski autor Arnaldo Cipolla w przedmowie do swojej książki Na płaskowyżach Iranu. Po dwudniowym pobycie w Szirazie, mieście będącym swego czasu synonimem kultury, poezji, słowików i wina, odwiedzamy właśnie Persepolis.

Królewskie miasto starożytnej Persji, założone w VI w p.n.e., należy do jednego z największych stanowisk archeologicznych na świecie, gdzie w latach trzydziestych XX wieku ekspedycja amerykańska dokonała częściowej rekonstrukcji niektórych budowli. Jesteśmy jedynymi cudzoziemcami podziwiającymi przetrwałe do naszych czasów okazałe zabytki, wśród których wyróżnia się rząd kilkunastu kolumn, Wielki Taras wzniesiony przez Dariusza I Wielkiego, jego pałac oraz skarbiec. Przykuwają naszą uwagę także grobowce królewskie wykute w skale wysoko nad ziemią, do których musimy się długo wspinać.

Herbaciarnia jest instytucją od wieków zakorzenioną w społeczności Irańczyków, tak jak bar, kawiarnia czy pub w krajach zachodnich. Ludzie spotykają się tu, aby odpocząć, poplotkować bądź posłuchać żywej muzyki. Lokale, które jeszcze do niedawna otwarte były wyłącznie dla mężczyzn, w ostatnich latach stały się dostępne także dla kobiet.

Siedzimy w przytulnym lokalu w centrum Kermana, dokąd zaprosili nas nowo poznani młodzi ludzie. Głównym tematem rozmów staje się płeć piękna. Nasza ciekawość skupia się na ich prawach, przywilejach i obowiązkach, temacie, który zwykle wywołuje wiele emocji nawet wśród mieszkańców ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Iran - wybierz obszar, który cię interesuje: