Sahara - magia pustyni - 1999

Wyświetlono razy (ostatnio: )

www.palkiewicz.com

Refleksje o uroku i grozie pustyni, krainie estetycznych wzruszeń

"Bóg stworzył kraje bogate w wodę aby ludzie byli szczęśliwi, a pustynie aby mogli odnaleźć tam swoją duszę", uważają Tuaregowie. Podróż przez pustynię to nie tyle wędrówka przez bezmierne pustkowie, przerażające, jednocześnie intrygujące i przyciągające, ale przede wszystkim podróż do osobistego wnętrza. Najbardziej bezlitosne środowisko naturalne na naszej planecie od zawsze inspirowało niespokojną naturę człowieka ponieważ wszystko co się z nią wiąże jest zwykle ekstremalne. Jego mit został odświeżony w nagrodzonym 9 Oscarami filmie "Angielski pacjent", czy w powieści "Herbata na pustyni" Paula Bowlesa, który przyjechał do Tangeru na tydzień i został tam na całe życie.

Pustynia ma zwykle wiele twarzy. Nic dziwnego, że jest źródłem powtarzanych metafor i łatwych alegorycznych określeń "bezkresu", czy "pustki". To może być wszystko to co ogląda się na widokówkach, ale też i nie wiele mieć z nimi wspólnego. Nomadowie wyróżniają trzy jej aspekty: reg, kamienistą płaską jak stół równinę pokrytą żwirem i hamada, wyjałowiony płaskowyż skalny, krajobrazy raczej upiorne i wreszcie erg, ciągnące się bez końca połacie sterylnego piasku, takie jakie wyobraża sobie każdy, kto nigdy nie był na pustyni. Stereotyp podtrzymywany przez widokówki. Okazuje się, że na Saharze, wielkiej niczym Europa, wydmy stanowią zaledwie 20 procent powierzchni.

W tym środowisku woda ma cenę złota. Umierający na Saharze z pragnienia Antonie de Saint-Exupery napisał: "Wodo! Nie jesteś niezbędna do życia, jesteś samym życiem. Największym bogactwem, jakie istnieje na świecie".

Szacunku dla niej nabrałem przemierzając kiedyś w słynnej solnej karawanie "azalai", jeden z najstarszych szlaków handlowych przecinających Saharę: z kopalni w oazie Taoudenni do odległego ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Mali - wybierz obszar, który cię interesuje: