Strona główna » Peru » Odkrycie źródła Amazonki - 1996

Odkrycie źródła Amazonki - 1996

Odkrycie źródła Amazonki - 1996

Jacek Pałkiewicz
2006-06-16 15:07:45

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.38 z 5.00. 8 głosów oddanych

przez nielitościwie prażące andyjskie słońce. Yareta stanowi doskonały materiał opałowy, używany swego czasu nawet w lokomotywach parowych. Dziś korzystają z niej jeszcze pastuchowie, ale jest ona już coraz rzadziej spotykana.

Apacheta staje się coraz płytsza i węższa. Jej szerokość nie przekracza tu jednego metra. Wiejący od południa lodowaty wiatr wznieca tumany kurzu, który jeszcze bardziej utrudnia oddychanie. W pustej, odludnej krainie dominuje szarość kamiennych gór i rumowisk skalnych. Tylko na odległych wierzchołkach górskich bieleją nieregularne małe czasze lodowcowe. Wijąca się na stoku doliny dróżka, którą się posuwamy, oddala się coraz bardziej od strumienia.

W samo południe pozostaje ostatnie podejście żlebem zakończonym przełęczą na Nevado Quehuisha. O dziwo, po lodowcu i wiecznych śniegach, które widoczne były na zdjęciach lotniczych sprzed dwudziestu lat, nie ma już żadnego śladu. Wokół widać tylko gołe stoki. Silne nasłonecznienie podczas dnia i mróz nocą, wywołujące cykliczne zamarzanie i rozmarzanie wody w szczelinach skalnych, spowodowały rozpad skał na wielkie bloki i rozdrobnione fragmenty. Cała okolica pokryta jest rumowiskami, żwirem, piaskiem i pyłem.

Kilkadziesiąt metrów przed grzbietem górskim ukazuje się naszym oczom zielona wysepka silnie kontrastująca z szarym jałowym otoczeniem. Z mokradła pokrytego kępkami trawy i drobnymi krzewinkami widać wyraźnie nieśmiało wypływającą na powierzchnię krystalicznie czystą, zimną wodę.

Wielka rzeka rodzi się w sposób bardzo niepozorny. Delikatny ciek gubi się wkrótce pośród kamiennego podłoża, ale kilkanaście metrów niżej powraca na powierzchnię i już regularnie, niczym wąż, snuje się w dół z coraz większą energią.

Przeżywamy chwile emocji. Opada napięcie, które gdzieś tam drzemało we mnie od samego początku wyprawy. Ze wzruszeniem zanurzam ...