Bhutan - Ziemia Burzliwego Smoka - 1995

Wyświetlono razy (ostatnio: )

w Bhutanie zaobserwować można także liczne ślady postępu. Od 1968 roku istnieje lotnisko, które przyjmuje regularnie samoloty pasażerskie z Katmandu i Delhi. Od tego samego roku cały kraj jest przejezdny ze wschodu na zachód dzięki zbudowaniu asfaltowej szosy. W zelektryfikowanych miastach funkcjonuje nowoczesny system sanitarny i szkolny, gdzie wszystko jest bezpłatne.

Najlepsi studenci wysyłani są na studia do Indii, Stanów Zjednoczonych, Włoch i Japonii. Po ukończeniu ich mają obowiązek wrócić do kraju i najpierw przejść kurs przystosowawczy w jednym z klasztorów, a następnie przepracować pięć lat na rzecz państwa.

Mimo iż Bhutan jest krajem wyjątkowo biednym, nikt nie zna tu głodu, mieszkańcy wsi uprawiają swoje poletka, hodują bydło, mieszkańcy miast zaś mają zawsze zapewnioną pracę. Podstawą wyżywienia jest gotowany ryż, który podaje się na wzór hinduski z jarzynami i pachnącymi roślinami. Dania niewegetariańskie są pochodzenia chińskiego i tybetańskiego, gdzie podstawą jest mięso wołowe i wieprzowina.

Wiele klasztorów jest zamkniętych dla turystów. Je Khempo, najwyższy kapłan buddyjski, uważa za słuszne chronić moralność i dusze zakonników przed zepsuciem zachodniego świata. "Nie chcemy zamieniać naszych obrzędów religijnych w przedstawienia folklorystyczne" - mówi stary kapłan z dzongu Tongsa.

Turyści są zwykle mile widziani i miejscowi często ich zatrzymują, aby poprosić o zrobienie im zdjęcia. Poważni, usztywnieni, stoją wtedy na baczność i kto wie, co świta im w głowach, może pragnienie, by chociaż raz w życiu opuścić ich świat ograniczony do wioski i pola uprawnego.

Liczbę Druk Pa, "ludzi grzmotu", jak siebie nazywają Bhutańczycy, szacuje się na 600 tysięcy, nawet jeśli wszystkie publikacje podają liczbę 1,6 miliona. Tak wielka różnica powstała w 1971 roku, kiedy Bhutan został przyjęty do Organizacji ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Bhutan - wybierz obszar, który cię interesuje: