Zachodnia Papua - 1994

Wyświetlono razy (ostatnio: )

nie jest pozbawione odrobiny emocji, jako że w ostatnich chwilach przelatujemy między wierzchołkami gór prawie całkowicie opatulonych gęstą mgłą. Na minutę przed dotknięciem kołami ziemi pod samolotem pojawia się wielka rzeka, a nieco dalej wąski pas ze ściętą do ziemi trawą. Możemy odetchnąć, obyło się bez niespodzianek.

W Irianie Zachodnim można przesiedzieć nieraz nawet tydzień w oczekiwaniu dogodnej pogody, a kiedy się już wyleci, nigdy nie ma gwarancji, że osiągnie się cel. Nieraz bowiem gwałtowna zmiana pogody zmusza pilota do powrotu. Ale jakkolwiek by było, są oni autentycznymi asami. Setki, tysiące razy startują i lądują na skrawku terenu, w mroku, na mokrych lądowiskach, które niekiedy nie wytrzymują pełnego obciążenia samolotu. Odwaga i wirtuozeria nie zawsze jednak wystarczają. Bywa niestety, że zdarzają się i nieszczęśliwe wypadki. Co roku średnio dwa samoloty rozbijają się
w górach i czasem ślad po nich ginie zupełnie.

W Kasonaweja, niewielkiej osadzie nad rzeką Mamberamo, idziemy odmeldować się komendantowi miejscowego posterunku, składającego się z czterech żołnierzy, którzy wychodzą na nasze spotkanie boso, bez koszuli, ale uzbrojeni. Kilka par ciemnych okularów okazuje się miłym podarkiem i przyczynia się do zawiązania przyjaźni.

Mówią, że aby dotrzeć do tubylców Bausi, mających jedynie sporadyczny kontakt ze światem zewnętrznym, musimy zbudować tratwę. Wycinamy pięciometrowe drzewa bambusowe o średnicy 15 cm, potem wiążemy je rotangowymi paskami i po pół dnia pracy mamy gotowy środek komunikacji, idealnie nadający się do podróżowania w tych stronach.

Po odbiciu od brzegu natychmiast dostajemy się w objęcia silnego prądu, który niesie nas z prędkością 4-6 węzłów. Szybko okazuje się, że nawigacja nie będzie należała do łatwych, ponieważ zmiana kierunku czy dobicie do brzegu kosztuje dużo wysiłku ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Papua Nowa Gwinea - wybierz obszar, który cię interesuje: