Strona główna » Indonezja Malezja » Wyspa Borneo (od brzegu do brzegu) - 1986

Wyspa Borneo (od brzegu do brzegu) - 1986

Wyspa Borneo (od brzegu do brzegu) - 1986

Jacek Pałkiewicz
2006-06-16 10:14:56

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.67 z 5.00. 9 głosów oddanych

ciężką łódź po śliskim skalistym wzniesieniu katarakty. Doświadczamy ekstremalnego wysiłku. Nie możemy się jednak poddać, za wszelką cenę musimy sobie poradzić z tym nieprzejednanym żywiołem, nawet jeśli walka jest nierówna.

Każdy z nas to inny charakter, inna osobowość, inne przyzwyczajenia. Alberto, który ma za sobą pięć lat Legii Cudzoziemskiej, jest bardzo pedantyczny i zorganizowany, natomiast Luca Vercesi, adwokat, ma stale trudności ze znalezieniem w plecaku tego, co w danej chwili jest mu niezbędne. Carlo Ferrari, mistrz futbolu amerykańskiego, sprawia wrażenie bardzo odpornego na wszelkie stresy, jest zawsze spokojny, ale i skryty. Carlo Bragagnolo, który robi dokumentację na filmie, jest niedbały.

Docieramy do Tiong Ohang, dalej rzeka jest już nie żeglowna. Stąd rozpocznie się najtrudniejszy etap naszej ekspedycji. Musimy przejść przez łańcuch Gór Miller, wysoki prawie 2000 m, ale ważniejsze jest to, że do dziś pozostało jeszcze wiele nieścisłości na mapie i niektóre rejony są oznaczone jako "miejsce niecałkowicie zbadane".

Zaraz za wioską gliniasta ścieżka prowadzi pod górę i jest tak śliska, że robiąc trzy kroki do przodu, zjeżdżamy jeden do tyłu. Temperatura powietrza przekracza 34°C, ale wilgotność jest na granicy 100% i praktycznie nie ma czym oddychać. Męczy się też dwunastu naszych tragarzy. Każdy z nich niesie po 25 kg: nasz bagaż oraz ryż, główny produkt żywnościowy.

Posuwamy się wolno wykorzystując koryto potoku Ubung. Na śliskich kamieniach trudno jest zachować równowagę. Woda sięga do kolan, ale są miejsca, gdzie dochodzi aż do piersi. Czasami jest tak głęboka, że musimy wyjść na brzeg i przedzierać drogę parangami, długimi nożami przypominającymi maczety. Oczywiście wymaga to dużo więcej sił i energii. Bywa, że na przebycie stu metrów tracimy całą godzinę i wtedy najczęściej przychodzą złe myśli. ...