Strona główna » Holandia Francja Belgia » Druga wyprawa - Saint - Michel - od 21.06.2001 do 13.07.2001

To była wspaniała wyprawa, z której jest dumny. Pokonałem samotnie 4200 km w ciągu trzech tygodni, a najwięcej w ciągu jednego dnia udało mi się przejechać 320 km.

Druga wyprawa - Saint - Michel - od 21.06.2001 do 13.07.2001

Mateusz Działyński
2006-06-10 17:38:01

Wyświetlono razy (ostatnio: )

dawało mi do zrozumienia, że najwyższy czas napełnić mój wygłodniały żołądek. Usiadłem na ławce koło kościoła i rozpocząłem swój poranny rytuał opychania się. W tym momencie podszedł do mnie niski facet z dużym brzuchem i w siwych, długich włosach. Pochodził z Kanady, więc mówił bardzo dobrze zarówno po angielsku jak i po francusku. Zaczął mnie wypytywać skąd przyjechałem. Przyznał mi rację, że nie jest łatwo dogadać się we Francji bez znajomości obowiązującego w tym państwie języka. Po godzinnej rozmowie z przypadkowo poznanym mieszkańcem Lisieux pojechałem dalej w kierunku Saint Michel. Tego dnia było potwornie gorąco. Temperatura dochodziła do 40 stopni w cieniu. Bałem się, że moja opona w każdej chwili może pęknąć i jak się później okazało miałem rację. Usłyszałem przeraźliwy huk. Znowu musiałem w prymitywny sposób zakleić dziurę. W przeciwnym razie byłbym zmuszony pchać rower przez kilkanaście kilometrów do najbliższego miasteczka nie mając żadnej pewności, że znajdę w nim sklep rowerowy. Skleiłem i zamieniłem tylną oponę z przednią, żeby nie była narażona na zbyt duże obciążenie. Jechałem tak przez kilkadziesiąt kilometrów. Dotarłem do miasta Falaise, gdzie spotkałem młodego Syryjczyka. Poprosiłem go o wskazanie mi drogi do upragnionego sklepu rowerowego. Był tak miły, że mnie tam zaprowadził i wytłumaczył wszystkim o co mi chodzi. Później on i jego kolega dali mi butelkę wody i pozwolili umyć ręce, które miałem czarne od smaru. Pożegnałem się z Syryjczykami i opuściłem Falaise. Wieczorem dotarłem do Flers i zatrzymałem się w hotelu.

Trzynasty dzień: Do Saint Michel pozostało mi tylko 100 km. Świadomość, że jestem już tak blisko upragnionego celu wydawała mi się abstrakcyjna. Wolałem się upewnić, czy jadę we właściwym kierunku. Zaczepiłem pierwszego, napotkanego przechodnia pytając go dla pewności o ...