Francja - Mulhouse 17.02 - 29.02.2004

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Sanomierza. Kawałek do przełęczy przeszliśmy razem, on zawrócił na dół, ja nadał targałem w górę. Śniegu coraz więcej i coraz zimniej. Już dawno minęły 3 godziny a ja jestem w lesie. W końcu wyszedłem na małe poletko narciarskie z wyciągami i zobaczyłem szczyt. Na oko od 40 min do prawie godziny marszu. Ruszyłem na przełaj przez śniegi. Pod niewielką warstwą skorupa lodu. Przy każdym kroku musiałem się zapierać, aby nie zjechać w dół, bo wtedy już kaplica. W końcu pojawił się jakiś koleś na nartach ski tourowych i pomknął przez zarośla w bok. Pognałem z nim i okazało się, że jesteśmy na siodle pod szczytem. On na szago w górę, ja natomiast zatrzymałem się, aby nieco popatrzeć na widoki i na łyk gorącej herbaty z termosu, który w takich momentach okazuje się wybawieniem. Zimno i bardzo mocno wieje, ale szczyt w zasięgu wzroku!W końcu ruszam w górę. Po drodze okazuje się, że zgubiłem jeden akumulator od cyfrowej Minolty, którą robię zdjęcia. Wściekły jestem na maxa, ale teraz to już nic nie zmieni - jak najszybciej na górę. Na szczycie widok na całe Vogezy przykryte śniegiem. Do okoła śnieżyca i temperatura spadła grubo poniżej zera. Na szczycie nikogo, góra jest dzisiaj moja! Cały świat leżący w dole mam u stóp! Ale jestem bardzo zmęczony, dochodzi 16 i nie wiem, na którą jestem w stanie zejść na dół, aby zdążyć na pociąg. Po zejściu na siodło dochodzę do wniosku, że ledwo trzymam się na nogach.W takim wypadku pozostaje jedno wyjście - zatrzymać stopa. Zatrzymuje się jakiś gościu z nartami na dachu i zwozi mnie na sam dół. Jestem na dole szybciej niż byłem sobie w stanie wyobrazić. Kupuje w sklepie we wsi butelkę Coca Coli i o 17:10 wracam pociągiem do miasta!
26 luty - czwartek

W środę zrobiłem sobie przerwę po wyprawie w góry. Czwartek będzie dobrym dniem na wyjazd do Strasbourga.Po 10-ej siedziałem już w pociągu ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Francja - wybierz obszar, który cię interesuje: