BIESZCZADY WSCHODNIE – PIKUJ 1407 m n.p.m.

mach Wyświetlono: 1280 razy 2006-05-26 13:34:35

Ocena:3.00 (56 głosów)

BIESZCZADY WSCHODNIE – PIKUJ 1407 m n.p.m.
20 V 2006
www.machoney.prv.pl
www.beznazwy.xa.pl

Trzeci w tym roku wyjazd na Ukrainę, objawił mi się w najbardziej niespodziewanym momencie. Kilka godzin przed wyjazdem dostałem propozycję pilotażu grupy, której głównym celem było zdobycie Pikuja – najwyższego szczytu Bieszczadów.

Nad ranem nad autokar pojawił się na przejściu granicznym w Krościenku koło Ustrzyk Dolnych. Oczywiście odprawa ukraińska, pomimo „darowizny”, toczy się w ślimaczym tempie. Wszystko jednak kiedyś się kończy i wjeżdżamy na podziurawione drogi… Dopiero trasa Lwów – Użgorod może być nazywana drogą…

Zbliżamy się do głównego łuku Karpat, który niestety chowa się nam w chmurach. Wjeżdżamy do Libuchory, najdłuższej wsi na Ukrainie. Obraz wsi ukraińskiej jest miejscami przerażający. Jednak na mnie już to nie robi specjalnego wrażenia… Pocieszające jest jednak to, że ludzie Ci potrafią cieszyć się życiem, być gościnnym i pomagać innym.

Wyjeżdżamy z Libuchory i podjeżdżamy do Husnego, skąd będziemy wędrować w stronę Pikuja, który ku naszej uciesze wyłonił się z chmur. Podejście z Husnego nie należy do wybitnie trudnych. Dopiero po wyjściu z lasu zaczyna się strome podejście połoniną. Niestety najbardziej widokową część naszej wędrówki spędzamy w chmurach i w deszczu. Tylko przez chwilę udaje mi się dostrzec Połoninę Praszkę w Beskidach Skolskich oraz Połoninę Równą i Ostrą Horę.

Pikuj został zdobyty, nie po raz pierwszy i mam nadzieje że nie po raz ostatni. Następnym razem może pogoda będzie bardziej łaskawsza… Po zejściu z połoniny do lasu nagle się wypogadza. Przestaje padać deszcz i wychodzi słońce. Ot, cały urok gór…

Podróż do domu bez historii, aż do granicy. Tu jak zwykle zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Celnik twierdzi, że nasz autobus nie został zarejestrowany na granicy, czytaj daj 10 Hrywien. Za chwilę przychodzi drugi, delikatnie wstawiony, chce ode mnie 20 zł. Ja mówię, że mogę mu dać 10 zł, on że 20 zł. Na to ja: „nie chcesz dychy nie dostaniesz nic” i wsiadłem do busa. Mija 5 minut, przychodzi raz jeszcze i mówi: „daj tą dychę” a ja na to: „teraz już nie dostaniesz nic”. On: „ja mam czas do 9.00 rano i Wam rampy nie podniosę”.
Mija ukraińska odprawa paszportowa a pijany celnik nie podnosi rampy. Wychodzę do niego i mówię: „Jak nie podniesiesz rampy idę do naczelnika”, on na to: „To idź”. Wchodze do budynku, a celnik podnosi rampę i ucieka…

Wyjazd jak każda bajka kończy się jakimś morałem. Tym razem: „Chytry traci dwa razy”…

Więcej informacji na temat moich wyjazdów w Bieszczady Wschodnie:
Bieszczady Wschodnie - informacje krajoznawcze i praktyczne
Bieszczady Wschodnie - marzec 2006
Bieszczady Wschodnie - wrzesień 2005

Oceń relację

Dodaj nowy komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka: