Strona główna » Kambodża » Dookoła świata - Kambodża - część IV

Podróż dookoła świata

Dookoła świata - Kambodża - część IV

Justiluk
2006-05-18 16:02:32

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

niego tylko ja i wymagalo to niemalego wysilku - idac na "czterech lapach", ostroznie stawiajac stopy na przerazliwie waskich stopniach i szukajac rekoma jakiegokolwiek oparcia w gorze, czulam sie niemalze jak na sciance wspinaczkowej (choc brak asekuracji wcale nie dodawal mi komfortu psychicznego...!). Na gorze nie bylo wiele do zobaczenia - kamienna budowla, bez specjalnych zdobien, za to widok roztaczal sie wspanialy :) Ostroznie zeszlam i mijajac Taras Sloni ruszylismy dalej. Nastepna budowla byl Preah Khan, ktory rowniez bardzo nam sie podobal. Nie byl moze tak niezwykly jak Bayon, ale panowala w nim niezwykla atmosfera i powalila nas ilosc szczegolow.

Wydawal sie tez jakby starszy - wszedzie widac bylo drewniane konstrukcje podtrzymujace stropy i sciany, wiele miejsc bylo zawalonych. Szlo sie dlugim korytarzem prowadzacym rowno przez srodek budowli, z ktorego co jakis czas prowadzily odbicia w bok w mniejsze korytarzyki, lub na dziedzince po bokach. Kazda sciana ozdobiona byla postaciami kobiet, lub mezczyzn, z ktorych zadne wizerunki sie nie powtarzaly! Az trudno w to uwierzyc, ale kazda plaskorzezba czyms sie roznila - strojem, ulozenie wlosow, trzymanym w reku przedmiotem. Absolutnie mnie to urzeklo! W tej swiatynii spedzilismy kolejne kilkadziesiat minut - miala jakis taki czar, ktory trzymal nas tam dluzej.

Upal panowal niemilosierny a zmeczenie coraz bardziej dawalo nam sie we znaki. Z poczatku zatrzymywalismy sie przy kazdej mijanej swiatynii i budowli, pozniej jednak jechalismy coraz wolniej, coraz rzadziej przystajac na dluzej, niz tylko na czas zrobienia pobieznych zdjec. Ciagnelo nas tez do jednej z najwiekszych atrakcji Angkoru - Ta Prohm. Slynie ona z tego, ze puszcza wdarla sie do jej wnetrza i po kawaleczku, przez nikogo nie zatrzymywana prze naprzod. Tak tez w istocie jest - potezne korzenie drzew oplataja i rozsadzaja wiekowe mury, tworzac niezwykle figury. Jest tam przez to jeszcze bardziej magicznie i nierealnie. ...