Podróż dookoła świata - Singapur część I

Wyświetlono razy (ostatnio: )

troche o naszych wrazeniach z Tybetu , Chin i Nepalu; obejrzeli fotki w galerii...:) Szkoda, ze nie moglismy tam zostac dluzej. Przez te dwa dni spedzone u Shakili zdazlismy sie praktycznie tylko rozejrzec po okolicy, zorientowac w nawigacji po miescie, kupic mape, sprawdzic transort i wyprac nasze rzeczy. Poza tym musielismy sie glownie skupic na dwoch rzeczach: poszukaniu taniego noclegu na nastepne dni i skontaktowaniu sie z polska ambasada, zeby zaczac powoli ruszac sprawe wiz do Australii. A to wszystko nie bylo takie latwe. Co do ambasady, to wyslalismy maila z informacja, ze jestesmy w Sing i ze chcemy sie pojawic w poniedzialek w biurze...

Czekalismy na odpowiedz.... W sobote dostalismy SMS, ze chce sie z nami spotkac kolega administatora naszej strony. Matka tego kolegi pracowala w ambasadzie, wiec kontakt bardzo potrzebny. Wiadomosc dotarla do nas ze znacznym opoznieniem. Musielismy blyskawicznie zlokalizowac miejsce, w ktorym mielismy sie spotkac i wymyslec jak tam mozna dojechac. Na spotkanie dotarlismy z polgodzinnym spoznieniem. Spodziewalismy sie, ze Karol juz nie bedzie na nas czekac. Ale... takie zaskoczenie, ze myslalem, ze dostane ataku serca. Czekal tam na nas nie Karol, ale wlasnie Pawel!!!

Czlowiek z Poznania byl w Singapurze!! Niesamowita niespodzianka! Pogadalismy troche:) Przyjechal na zaproszenie Karola troche odpoczac od codziennej, poznanskiej szarosci. To dlatego nie odpowiadal na maile przez ostatnich kilka dni...:) No i nie aktualizowal strony!:) Wypilismy piwko, pokrecilismy sie troche po centrum, w ktorym bylismy pierwszy raz. Przekazal nam tez bardzo wazna informacje, ze w polskiej ambasadzie jestesmy spodziewani i smialo mozemy sie w niej pojawic w poniedzialek rano. Dobra! Cos sie zaczelo dziac wokol naszych dalszych planow....

Troche gorzej bylo z noclegiem. Zebralismy informacje o miejscach kampingowych, gdzie by mozna rozbic namiot. Znalezlismy ich kilka, wszystkie chyba w fajnych miejscach z dostepem do toalety, niedaleko knajpek z jedzieniem itd. Tak wiec w razie czego bysmy mieli gdzie sie przechowac. Tylko strasznie nas martwila pogoda. Sytuacja ta sama jak w Malezji. Bardzo duszno i goraco, a popoludniami ulewy. Mieszkanie w takich warunkach pod namiotem moglo by byc bardzo nieprzyjemne i strasznie meczace. Poza tym zostawianie naszych rzeczy na caly dzien w namiocie, tez nie bylo zbyt bezpiecznym rozwiazaniem.

Danusia wpadla na pomysl, ze moze w jakies katolickiej parafii... Czemu nie? Zlokalizowalismy niedaleko naszej dotychczasowej kwatery kosciol. Poszlismy tam w niedziele na Msze sw. Budynek duzy, nowoczesny, wprawdzie miejsca na namiot za bardzo nie bylo, ale postanowilismy sprobowac. Liturgia byla prowadzona wzorowo. Pelno ludzi w kosciele, sporo ministrantow wzorowo wyszkolonych:). Bardzo dobrze prowadzone spiewy, ksiazeczki z piesniami i stalymi fragmentami Mszy, a rzutniki multimedialne wyswietlaly na scianie wszystkie modlitwy, czytania itd.

Organizacja fantastyczna. Po Mszy poszukalismy proboszcza. Chinczyk w srednim wieku. No dobra. Zaczelismy mu klarowac nasza sytuacje, wzial nas do swojego biura, wypytywal o szczegoly...Powiedzial, ze mozemy dostac salke lekcyjna do swojej dyspozycji i mamy sie pojawic po godz.16 z bagazami! No to bylismy uratowani!!!! Bardzo serdecznie podziekowalismy Shakili za jej pomoc i goscine, zrobilismy sobie pamiatkowe zdjecie... Spakowalismy nasze manatki, 10 minut drogi piechotka i o ustalonym czasie zameldowalismy sie w kosciele.

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imiÄ™:

Twój komentarz:

Singapur - wybierz obszar, który cię interesuje: