Strona główna » Rosja » Ałtaj 2000 [2]

Pobudka o szóstej rano bo dziś jedziemy do Aktaszu, kilkaset kilometrów stąd. Autobus do Górno-Ałtajska jest około 10-tej. Po ciepłym pożegnaniu śmigamy na dworzec.

Ałtaj 2000 [2]

Rc
2004-02-27 22:49:52

Wyświetlono razy (ostatnio: )

morzu kamieni! Ciężkie plecaki przygniatając do ziemi nie ułatwią chodzenia.
Po około 1,5 godzinie doszliśmy do trawiastego plato. Wygrzewały się tu całe stada świstaków, które zaraz leniwie pouciekały do swoich nor. Łączka jest podmokła i nierówna więc ciężko znaleźć dobre miejsce na biwak. Dochodzi jeszcze problem wody, gdyż ta w małych wodnych oczkach ma nieciekawy kolor. Poszedłem na mały rekonesans i po kilkunastu minutach znalazłem małą strużkę wody przy której rozbiliśmy nasz obóz. Widok przepiękny! Kilkaset metrów w dół kończy się olbrzymi lodowiec Maszej, z którego bierze swój początek rzeka Maszej. Lodowiec jest dość niesamowity gdyż wije się jak wąż pomiędzy górskimi masywami. Niektórzy mówią, że jest to najpiękniejszy lodowiec Ałtaju.
Gdy tak z Jolą podziwialiśmy widoki, zauważyliśmy kilkuosobową grupkę na morenie bocznej lodowca. To reszta naszej grupy! Co oni tu robią?

21 sierpnia

Noc była dość ciepła, ale to pewnie zasługa niższej wysokości. W środku nocy coś szeleściło koło namiotu ale po kilku uderzeniach w tropik mieliśmy już spokój.
Słoneczko oświetliło nasz stok o 8.30 i nie dało się już dalej leniuchować – trzeba było wstać. Co jakiś czas słyszeliśmy lecące z łoskotem kamienie, które zapewne spadały na lodowiec. Erozja tych gór jest po prostu niesamowita! W Tatrach jest to prawie niezauważalne!
Nasze wczorajsze źródełko prawie wyschło. Ledwo udało mi się nałapać dwa kubki wody. Rozłożyłem nieopodal namiotu zielnik do suszenia, gdy zaraz przyleciały jakieś ciekawskie ptaszki. Niedługo potem przechodziło koło nas duże stado ałtajskich kozic. Lodowiec Maszej leżący u naszych stóp hałasował jak duża fabryka. Jego jęzor wije się w dolinie jak język węża. Stanowi wielki kontrast wśród ciemnych skał. Widok z namiotu był rewelacyjny. Postanowiliśmy ...