Strona główna » Rosja » Ałtaj 2000 [2]

Pobudka o szóstej rano bo dziś jedziemy do Aktaszu, kilkaset kilometrów stąd. Autobus do Górno-Ałtajska jest około 10-tej. Po ciepłym pożegnaniu śmigamy na dworzec.

Ałtaj 2000 [2]

Rc
2004-02-27 22:49:52

Wyświetlono razy (ostatnio: )

być frajda!
Powoli widoki coraz to piękniejsze. Ałtaj zaczyna się wyłaniać bardzo powoli. Zanim dojechaliśmy na miejsce to setki kilometrów prowadziły pośród grzbietów, które nie miały więcej niż 2000 metrów. Tuż przy rzece było dużo malowniczych łąk, na których pasły się krowy. I to jakie! Bardzo dużo wyłazi ich na drogę i wtedy stoi taka krowa na środku drogi i nawet się nie poruszy gdy koło niej się śmignie. Z początku każdy się denerwował, że zaraz w którąś rąbniemy. Ale po kilkuset kilometrach do tego się po prostu przyzwyczailiśmy. Krowy ze stoickim spokojem stoją i się patrzą.
Czujski Trakt traktowany jest przez władze republiki priorytetowo. Zrobiono tu bardzo wiele. Przeprowadzono drogę przez inną dolinę, co skróciło czas jazdy. Widać jeszcze świeże odłamy skalne gdy wysadzano fragmenty skał.
Przed wioską Czibit leżącą niedaleko Aktaszu, wysiedliśmy. Stał tam drewniany most który prowadzi przez rzekę Czuję. Ledwo się wypakowaliśmy z samochodu a podeszli do nas dwaj chłopacy. Byli to geologowie z Krakowa. To ta reszta grupy spod Biełuchy. Pogadaliśmy jak i gdzie najlepiej pójść i zaraz zabrali się z naszymi mafiozami. Chcą jechać nad granicę mongolską.
Po drugiej stronie Czuji rozbiliśmy namioty gdyż zapadał już zmierzch. Ognisko rozświetlało okalający nas zmrok. Hałas rzeki dźwięczał w uszach i cieszyłem się, że jutro ruszamy w upragnione góry.

10 sierpnia

Ranek przywitał nas ładną pogodą. Okalające Czujski Trakt, górki oświetlił już blask słońca. Darek stwierdził, że w Karakarum góry wyglądają łudząco podobnie. Po spakowaniu maneli, ruszamy dalej w drogę. Idziemy prawym brzegiem rzeki, tak jak prowadzi tropinka na mapie. Plecak ciężki jak cholera i co jakiś czas muszę odpoczywać. Dochodzimy wreszcie do mostu o którym mówili wczoraj spotkani Polacy. Faktycznie, ...