Strona główna » Rosja » Ałtaj 2000 [1]

Andrzej, mój i Joli kolega, odwiózł nas na dworzec w Poznaniu. Próbowałem jeszcze rozmienić 100 $ na mniejsze nominały ale bezskutecznie. W każdym z kantorów rozkładano tylko ręce...

Ałtaj 2000 [1]

Rc
2004-02-27 22:44:15

Wyświetlono razy (ostatnio: )

drogi w Rosji polega na tym, że wylewa się smołę na drogę i sypie gruby grys. Jak się po tym przejeżdża to jest taki łomot, że aż w głowie dzwoni.
Kierowcą był sympatyczny czterdziestokilkuletni facet. Opowiadał nam, że był w Afganistanie i o ogólnej sytuacji w Rosji. Twierdził, że wieś przeżywa kryzys, gdyż nie ma pracy po rozpadzie kołchozów. W mieście jest trochę lepiej ale młodzież się w ogóle nie uczy bo nie ma za co. Wszędzie jest bandytyzm, narkotyki i alkohol.
Do Bijska dojechaliśmy trochę przed 16-tą i byliśmy potwornie umęczeni tym rzucaniem na boki i w górę i w dół. Wysiedliśmy na dworcu wzbudzając wielkie poruszenie. Mafiozi miejscowi pytali się, gdzie chcemy jechać ale my mówiliśmy, że dzisiaj zostajemy w Bijsku. Dali nam więc zaraz spokój.
Również i tu podzieliliśmy się na grupy. Darek z Tomkiem mają poszukać jakiegoś hotelu i księdza Andrzeja. Natomiast ja z Jolą zaczęliśmy szukać map. W Nowosybirsku było zbyt mało czasu więc może tu się dostanie. Jednak na pytania w księgarniach robiono wielkie oczy i nikt nie potrafił nam powiedzieć gdzie je można dostać.
Na targu obok dworca kupiliśmy arbuza i widziałem też melony z tymże dość drogie.
Wróciliśmy przed dworzec do plecaków. Postanowiłem wejść na sam dworzec aby zobaczyć pociągi do Nowosybirska. Jest jeden o 17.25 czasu moskiewskiego.
Spotkałem tu naszego kierowcę, który pytał się co szukam. Obok siedziała jakaś grupka z plecakami. Spytał się ich czy mają mapę Ałtaju. O dziwo mieli. Niestety tylko 1:1 000 000 ale to pierwsza mapa jaką w ogóle widzę. Facet poprosił kobietę aby mi sprzedała ale nie chciała tego zrobić bo bardzo ciężko ją było zdobyć. Ale zaoferowała, że mogę odbić ją teraz na ksero. Niestety po 15 minutach szukania okazało się, że nie ma tu w ogóle ksera. Babka w końcu podarowała mi tą mapę chociaż już nie chciałem – skoro tak ...