Strona główna » Rosja » Ałtaj 2000 [1]

Andrzej, mój i Joli kolega, odwiózł nas na dworzec w Poznaniu. Próbowałem jeszcze rozmienić 100 $ na mniejsze nominały ale bezskutecznie. W każdym z kantorów rozkładano tylko ręce...

Ałtaj 2000 [1]

Rc
2004-02-27 22:44:15

Wyświetlono razy (ostatnio: )

nasz przedział co wprawiło nas w duże zadowolenie. W cztery osoby, śpiąc, jedząc, chodząc to śmiecimy tak, że aż wstyd. A tu miła niespodzianka!
Wieczorem spotkanie przy winku, wódeczce i piwku. Poznajemy się nawzajem, bo niektórzy z nas pierwszy raz się widzą na oczy.

31 lipca

Objeżdżamy Moskwę od dołu i mamy dojechać dzisiaj do Saratova. Niestety pociąg więcej jak 70 km/h nie przekracza i dlatego też jedzie on tak długo. Co jakiś czas przychodzą do naszego przedziału handlujący Rosjanie. Oferują golarki, karty, igły, miedziane naczynia i wiele innych rzeczy.
Do Saratowa dojechaliśmy około 18-tej i mamy wolny czas do 0:47. Nasz wagon przetoczono na bocznicę gdzie mieliśmy ten czas przeczekać. Później mają nas dołączyć do składu jadącego do Nowosybirska. Problem w tym że klimatyzacja nie działa podczas postoju pociągu a na zewnątrz jest duży skwar. Trzeba było stąd po prostu uciekać. Darek zgodził się zostać w pociągu aby popilnować rzeczy.
Wyszliśmy na miasto dzieląc się na dwie grupy. Wchodząc na dworzec uderza od razu wielki smród spoconych ludzi, brudu i nieczyszczonego pomieszczenia. Normalnie rzygać się chce! Z dworca można zamówić rozmowę międzynarodową więc dziewczyny dzwoniły do domów aby uspokoić rodziny, że jest wszystko w porządku. Wychodząc na zewnątrz skupiała się na nas uwaga wszystkich wyczekujących. Ci ludzie są ubrani znacznie gorzej od nas. Chyba było widać od razu że jesteśmy „innostrańcy”. Mieliśmy tylko nadzieję, że się do nas nikt nie przyczepi. Gdy wychodzi się z tego dworca, na wprost stoi....no kto? .....sam towarzysz Lenin. Pomnik dumnie góruje nad wszystkimi wokół. Dla nas to prawdziwa gratka, ruszyliśmy tam aby zrobić zdjęcia. Przechodzi się przez asfaltową drogę, która była tak klejąca, że ciężko było oderwać nogi!
Wielu ludziom podoba się te miasto ale we mnie wzbudzało ...