Strona główna » Rosja » Ałtaj 2000 [1]

Andrzej, mój i Joli kolega, odwiózł nas na dworzec w Poznaniu. Próbowałem jeszcze rozmienić 100 $ na mniejsze nominały ale bezskutecznie. W każdym z kantorów rozkładano tylko ręce...

Ałtaj 2000 [1]

Rc
2004-02-27 22:44:15

Wyświetlono razy (ostatnio: )

człowiek z busem już na nas czekał. Zapakowaliśmy się do samochodu i po serdecznym pożegnaniu ruszyliśmy w drogę.
Kierunek Jezioro Teleckie.
Z Bijska prowadzi główna droga, która dochodzi aż do Mongolii. Ma ona nazwę Czujski Trakt. Aby dostać się nad Teleckie, trzeba dojechać do stolicy regionu Górno-Ałtajska. Dwa razy zatrzymywała nas milicja ale po chwili jechaliśmy dalej.
40 km przed jeziorem, jedziemy cały czas wzdłuż rzeki Bija, która bierze swój początek właśnie z tego jeziora. Droga fatalna gdyż jedziemy po szutrze, który za tylnymi kołami wzbija takie tumany kurzu. Jeżeli jedzie ktoś z naprzeciwka to można i kilka minut jechać w chmurze pyłu. A droga cały czas wije się tak jak meandruje rzeka.
Na jednym z postoi siedziały babiny i sprzedawały różne specjały. Między innymi orzeszki limby, które są niesamowicie duże w porównaniu do tych w Polsce. Są bardzo smaczne i pożywne.
Wreszcie dojeżdżamy do wioski Iogacz, w której mieszka leśnik, który być może pomoże nam zobaczyć jezioro. Wokół jeziora są tak zwane „zapowiedniki”, coś w rodzaju parku narodowego ale nie można tam w ogóle wchodzić. Patrząc na mapę okolic jeziora, to nie widzieliśmy żadnych ścieżek ani dróg, którymi można byłoby pochodzić.
Okazało się, że leśnika nie ma i może będzie za dwa dni. Fatalnie! No ale nic, jego żona pozwoliła nam się rozbić na okolicznej działce. Przynajmniej namioty będą w bezpiecznym miejscu.
Kobieta zaprosiła nas na obiad. Młode ziemniaki z kwaśnym mlekiem i sałatką z ogórków smakowały wybornie. Z wielkiego półmiska nie został ani jeden ziemniak.
Po obiedzie ruszyliśmy nad jezioro. Wioska, która leży nad samym jeziorem jest dość rozległa. Ulicami były zwykłe drogi polne. Wszędzie łazi samopas bydło. Ludzie przyglądają się nam z ciekawością. Dużo jest osób ze skośnymi oczami, czyli rdzenni mieszkańcy ...