Strona główna » Rosja » Syberia - Polarny Ural

Dotarcie do celu składa się z wielu drobnych kroków we właściwym kierunku. To nieprawda, że tylko nieliczni, dobrze wyposażeni i wspierani przez możnych sponsorów podróżnicy mogą organizować ekspedycje.

Syberia - Polarny Ural

Rc
2004-02-27 22:33:35

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.00 z 5.00. 3 głosów oddanych

myśliwskich izbuszek ślad prowadzi mnie na płaski szczyt góry, gdzie złodzieje dali wypocząć reniferom.
Wysiedli z sań i zostawili odbicia swoich futrzanych butów. Byli to więc Nieńcy a nie Rosjanie. To mnie bardzo zmartwiło. Pozostał tylko zdeptany śnieg, mocz i plamy krwi od zranionych racic reniferów. Po 3-4 kilometrach pod kątem prostym skręcili w stronę mojego obozowiska, po czym przecięli potok i skierowali się na sąsiednie wzgórze a dalej w dolinę rzeczną. Tutaj Nieńcy odpoczywali drugi raz. Dalej jechali zaroślami wierzbowymi wzdłuż potoku po czym przejechali na drugą stronę doliny a ich ślady skrzyżowały się z śladami wielu reniferowych zaprzęgów. Z pewnym trudem udaje mi się odnaleźć ślady moich pulek. Po przejechaniu kilku kilometrów odbili stromo w górę w kierunku skalistego grzbietu. Patrząc na drogę, którą jechali straciłem nadzieję, że coś w ogóle zostanie z plastikowych pulek. Jechali po skałach, glebach poligonalnych, pagórach palsa i szutrowej drodze. Cały czas jadłem śnieg i czekoladę. Mdliło mnie ze zmęczenia. W końcu ślady zaprowadziły mnie do obozowiska. Z odległości 2 kilometrów zobaczyłem drugą "wioskę indiańską", składającą się z czterech namiotów. Było już dawno po północy. Natknąłem się na świeżo odrąbaną
głowę renifera z futrem i rogami. Leżała jak przestroga, otoczona dużą plamą czerwonego od krwi śniegu. Podgrzałem moją "broń" gazową (anti-dog), miałem także czekano-młotek w
pogotowiu. Ruszyłem prosto na obóz. Byłem mocno desperowany. Pierwsze jak zwykle poczuły mnie psy. Zgraja wściekle ujadających łajek szybko mnie otoczyła, ale były bezsilne,
...kijki od nart zupełnie wystarczyły aby odpędzić najodważniejsze z nich. Podszedłem do dwu mężczyzn stojących przy saniach. I w tym momencie poznałem moich znajomych
Nieńców, których szukałem już od tygodnia. Całe napięcie opadło. Czyżby ...