LODY NA OSTRO

Wyświetlono razy (ostatnio: )

podgadujemy sobie o spróbowaniu. Obaj wiemy, że warunki nie sprzyjają takim pomysłom. Wieczorem znowu pijemy whisky z lodem z lodospadu i oglądamy przewodnik - Wiesz co, Marku - zamiast Rodeo, zrobimy sobie Rain Mana. Tak mi się wydaje, że bliżej mi do autyzmu niż bycia kowbojem - taką kwestią rozstrzygnąłem nasze wątpliwości co do wyboru celu.
Rain Man ma tylko osiemdziesiąt metrów i jest piękny jak szaleństwo. Przewodnik opisuje prowadzące do wiszącego sopla przewieszenie skalne jako hakowe, to znaczy sugeruje, że dostanie się do niego będzie wymagało czynnego wykorzystania sprzętu do asekuracji. Ja miałem wrażenie, że uda mi się przejść ten odcinek klasycznie, zahaczając czekany i ustawiając raki na stopniach skalnych. Mimo względnej aktualności naszego przewodnika trudno było uwierzyć, żeby tak narzucająca się możliwość zrobienia pięknej drogi klasycznej nie została jeszcze wykorzystana. Pytaniem wiele ciekawszym niż to, czy ktoś już to zrobił, było pytanie, jak to będzie trudne.

Dochodzę pod wiszący sopel i żeby w ogóle wbić w niego czekan, muszę wychylić się w tył z i tak przewieszonej skały. Wejście na lód będzie najtrudniejsze miejscem, a przejście odchylonej w tył od pionu ścianki skalnej już trochę mnie zmęczyło. Odległość sopla od skały zmniejsza się ku górze i zauważyłem, że będę mógł zaklinować kolano. Stopę postawię na skale, i kiedy ułożę poziomo łydkę, kolano oprze się od spodu o sopel. - To mój wymiar - wołam do Marka radośnie, bo wiem, że mimo, iż ta figura ułoży mnie nieomal poziomo pod skalno lodowym okapem, to będę mógł dać odpocząć rękom. Montuję się w moje wypoczynkowe miejsce, a Marek gorączkowo robi zdjęcia. Po chwili wychodzę na sopel precyzyjnie ustawiając raki na tarciowych stopieńkach. Moment po tym kiedy wchodzę nogami na idealnie pionowy lód, widzę eksplodującą nade mną czarną chmurę. Przykurczam ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Austria - wybierz obszar, który cię interesuje: