CZAS PRZESZŁY NIEPOKONANY

Wyświetlono razy (ostatnio: )

i zapewne razem z nimi umrą. Szkoda.

Około piętnastu minut marszu dzieliło naszą bazę od najbliższych siedzib ludzkich. Znajdowały się w sezonowej wiosce pasterskiej, zamieszkałej chyba przez dziesięć rodzin. Rejon Kongura nie jest regularnie odwiedzany przez zachodnie wyprawy. Byliśmy trzecią ekspedycją w tym miejscu w ciągu dziesięciu lat. Mieszkańcy okolicy nie są przyzwyczajeni do kontaktów z obcymi, co ma swoje dobre i złe strony. Są niezepsuci i niewyrachowani, ale za to ciekawscy i natrętni. Odwiedzało nas wiele osób, zwłaszcza dzieci. Codziennie wyganiały one jaki i owce na zbocza w okolicy naszej bazy i spędzały znaczną część dnia asystując tym z nas, którzy właśnie byli na dole. Uczyły nas ujgurskiego, nie zrażając się brakiem postępów, interesowały się przebiegiem akcji górskiej i uwielbiały czekoladę. Znaliśmy imiona części z nich, innym nadaliśmy przezwiska takie jak Skurczybyk, Dżygit czy inne. Kirgizi mają rewelacyjny słuch i byli w stanie powtarzać bez akcentu trudne polskie słowa, wychwycone z naszych rozmów. Właśnie w ten sposób Skurczybyk dorobił się swojego przydomku. Dżygit szczególnie przypadł mi do serca, a ochrzciłem go tak, a nie inaczej na podstawie jakiegoś niejasnego impulsu. Nie jestem pewny, czy kiedy byłem pięciolatkiem mój ojciec chrzestny nie zwracał się do mnie w ten sposób. W zauważalny, choć trudny do sprecyzowania sposób Dżygit odstawał od grupki dzieci, z którymi do nas przychodził. Cieszył się i bawił tak jak one, ale zamyślał się zupełnie na własną rękę. Wyróżniałem go i trochę go to peszyło, bo pewnie nie rozumiał, dlaczego to robię. Wyróżnianie polegało na przykład na tym, że kiedy dawałem im tabliczkę czekolady, to on dostawał ją do rąk z migowym poleceniem, aby się podzielił. Mogło go to dziwić, bo daleko mu było do bycia największym albo najgłośniejszym, nie miał też skłonności do wyrywania się ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Chiny - wybierz obszar, który cię interesuje: