CZAS PRZESZŁY NIEPOKONANY

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Połowa rozproszyła się po otchłannych trzewiach połowy lotnisk świata. Kontakty z przewoźnikiem wprowadzały w rzeczywistość Franza Kafki. Nikt nic nie wiedział. Nie było to dziwne, zważywszy, że kontaktowaliśmy się z Warszawą i Islamabadem, a nasze cargo z jednego miejsca na pewno wyleciało, a w drugie na pewno nie dotarło. Przez czternaście dni nasz bagaż znajdował się po kawałku, bez żadnej pewności, kiedy ten proces się zakończy.

Dwutygodniowe oczekiwanie we wściekle upalnym Islamabadzie było ciężką próbą. Jej powagę pogłębiał fakt, że w Islamskiej Republice Pakistanu obowiązuje całkowita prohibicja i niemożliwe jest spędzanie ciężkich chwil zgodnie z tradycją narodową. Wszystkim wiadomo, że w sytuacja niezmiernie wyczerpujących fizycznie lub psychicznie z ludzi opadają pozy i maski. Nasze dwa tygodnie były tego typu testem. Po ich upływie znaliśmy na wylot swoje mocne i słabe strony.

W wyprawie udział wzięli: Krzysztof Treter jako kierownik, Piotr i Kuba Alchimowiczowie jako lekarz i syn lekarza, Wiesław Madejczyk, Marcin Pius, Tomasz Madejczyk i niżej podpisany, czyli ja, jako wspinacze. Całe to towarzystwo filmował Michał Kochańczyk jako ekipa filmowa.
Praktycznie nie znałem nikogo z moich towarzyszy, Dawno temu zetknąłem się z Tomkiem Sowińskim na obozie w Tatrach Słowackich.

Kongur był do tej pory zdobyty tylko dwukrotnie, w 1981 roku przez Anglików od południa i w 1992 przez japońską wyprawę działającą od północy. My mieliśmy nadzieję na zrobienie nowej drogi od północy, ale ze względu na dzikość rejonu w zasadzie nie dysponowaliśmy dobrymi zdjęciami ściany. Kiedy doszliśmy pod ścianę i zobaczyliśmy ją po raz pierwszy, odrobinę straciliśmy rezon. Droga japońska wiodła granią wrastającą w północną ścianę, i była niewiarygodnie długa. Miała prawie dziewięć kilometrów długości przy czterech kilometrach różnicy ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Chiny - wybierz obszar, który cię interesuje: