Dzień piąty – 23.10.1987 – piątek
W śniegach pod Sziszipagmą - dzień piąty
JK2006-04-08 12:06:16
Wyświetlono razy (ostatnio: )
mnie głód tak wielki, że zapomniałem przestrogi mego gospodarza. I wtedy zręczny rybak wyłowił mnie, niegodnego gościny w królestwie wody. Ów zaś rybak zaniósł mnie, panie, do twego domu i to ja byłem ta rybą, która widziała was w salonie grających w szachy. Kucharz wziąwszy dobrze wyostrzony nóż, położył mnie na kuchennym stole i już miał kroić, ale ja jeszcze zdjęty nieopisanym przerażeniem na cały głos krzyknąłem z płaczem:
– Czyżbyście się ważyli skrzywdzić ucznia Buddy? Nie zabijajcie mnie! Nie zabijajcie! – Ale nikt tego nie posłyszał. Poczułem wreszcie cięcie i...zbudziłem się ze snu.
Przybyli, którym to opowiedział, bardzo byli tym poruszeni i bardzo się wszystkiemu dziwili.
– Gdy przypominamy sobie to, o czym nam, mistrzu, prawisz, rzeczywiście widzieliśmy wtedy w różnych momentach, że ryba porusza pyskiem, ale głosu wcale nie było słychać. Nie do uwierzenia wprost, żeśmy widzieli na własne oczy taki przypadek.
Wielmoża zaś polecił jednemu ze swych sług pobiec do domu i resztki przyrządzonej w occie ryby wrzucić do jeziora.
Tkwiąc w tej śnieżnej pułapce, gdy każda kropla wody jest na wagę cudownego eliksiru, nikt z nas nie może się umyć. Na szczęście na tej wysokości powietrze jest bardzo czyste. Jeśli nawet pocimy się, to pot jest natychmiast absorbowany przez rozrzedzone powietrze. Skrawki surowego mięsa baraniego, które chcemy zachować na później, pocięte na cienkie wiórki wysychają w mgnieniu oka. Później będzie je można spokojnie i powoli żuć, aby dostarczyć wygłodzonemu organizmowi trochę kalorii. Na tej wysokości i o tej porze roku nie ma tu na szczęście żadnych much ani innych owadów. Zaobserwowałem w naszej grupie ciekawe zjawisko; im dłużej się nie myjemy, pogrążeni w śnieżnym pustkowiu, i trudno byłoby mówić o fizycznej czystości, tym bardziej myśli nasze, intencje i dążenia stają
...
Zobacz zdjęcia:
Tybet
Tybet - wybierz obszar, który cię interesuje:
