Dzień piąty – 23.10.1987 – piątek
W śniegach pod Sziszipagmą - dzień piąty
JK2006-04-08 12:06:16
Wyświetlono razy (ostatnio: )
się z hotelu do hotelu tramwajami, musieliśmy mu pomagać trzymać taczkę w tłoku nad głowami pasażerów. Udało mi się go wreszcie przekonać, że toczenie taczki po śniegu, gdybyśmy zdecydowali się wyjść z autobusu, byłoby absurdem. Taczka podobała się bardzo Tommy`emu i odkupił ją za niewielkie pieniądze.
Innym pomysłem Maćka z gatunku sf była teoria, że należy posypywać drogę wiodącą do granicy piaskiem, a wtedy słońce szybciej stopi śnieg i będziemy mogli po kilku (kilkunastu?) dniach suchymi stopami przejść do granicy. Tak się tym pomysłem zafascynował, że poczynił już jakieś obliczenia (ile osób?, ile dni? ile metrów kwadratowych? itp.). Jednego dnia nawet namówił kilka dziewczyn aby garściami pisaku posypywać drogę ale efekty tej pracy były zniechęcające. Maciek stwierdził, że sypanie piasku odbywało się „bez serca” i dlatego jego pomysł nie wypalił. Na szczęście przez cały czas skrupulatnie pilnował ogniska i chwała mu za to!
Dzisiaj miało miejsce budujące wydarzenie, które na pewien czas poprawiło nam nastroje i pozwalało myśleć, że się uratujemy. Rano zauważyliśmy zza przełęczy, która zawiodła nas do miejsca naszego postoju buldożer odśnieżający drogę. Wszystkim serca zabiły żywiej. A więc ktoś o nas myśli. Jednak nadchodzi pomoc. Buldożer powoli zsunął się na dół. Minął nas, zjechał do strumyka i powoli wjechał na zbocze. Po godzinie wrócił tą samą drogą i odjechał za przełęcz. Sam pojazd należał jednak do tych mniejszych, a jego pług do odśnieżania był dość wąski. Przetarty w śniegu tunel jest za wąski, aby mógł w nim zmieścić się nasz autobus. W momencie kiedy sobie to uświadomiliśmy, jak bańka mydlana prysł nasz optymizm. Nieufnie będziemy czekać, co przyniesie najbliższa przyszłość.
Dzisiaj zdecydowaliśmy, że reszta jedzenia pozostała z początkowego dzielenia na siedem dni, musi być raz jeszcze
...
Zobacz zdjęcia:
Tybet
Tybet - wybierz obszar, który cię interesuje:
