Strona główna » Tybet » W śniegach pod Sziszipagmą - dzień trzeci

Dzień trzeci – 21.10.1987 – środa

W śniegach pod Sziszipagmą - dzień trzeci

JK
2006-04-08 12:03:57

Wyświetlono razy (ostatnio: )

czy też małostkowi, zabobonni i niebezpieczni? Człowiek ogarnięty niepokojem i lękiem o własne życie, głodny, zmęczony, wyczerpany może być pozbawiony trzeźwego osądu. Może ja teraz, pod wpływem niepokojącej sytuacji, utraciłem zdrowy rozsądek i lękam się wszystkiego? Po dłuższym namyślę dochodzę do wniosku, że odpowiedzią na pytanie, jacy są Tybetańczycy, będzie legenda, którą oni sami z upodobaniem powtarzają:

Dawno, dawno temu Niezrównany Awalokiteśwara, Bodhisattwa Bezgranicznego Współczucia, obrawszy postać małpy, medytował w śnieżnej krainie Tybetu. Pewnego dnia zapałała doń miłością skalna olbrzymka, która zagroziła, że jeśli odrzuci jej zaloty, odbierze sobie życie. Litościwa małpa pojęła ją za żonę i spłodzili sześcioro dzieci, reprezentujących sześć rodzajów istot. Syn z odmętów piekieł był twardy, zaciekły i potrafił znieść wszelkie trudy. Przeraźliwie brzydki głodny duch miał ogromny apetyt. Zwierzak urodził się wulgarny i głupi. Dziecko ludzkie okazało się wrażliwe i mądre. Półbóg był agresywny i zazdrosny, a bóg – cierpliwy i prawy.
Ojciec poprowadził dzieci do obfitującego w owoce Lasu Zgromadzenia Ptaków, jednak po trzech latach, gdy potomstwo zaczęło się mnożyć, wszystkim zajrzał w oczy głód. Zrozpaczeni rodzice wznieśli modły do Niezrównanego, ten zaś cisnął na ziemię garść nasion jęczmienia, pszenicy, grochu, gryki i ryżu z niebiańskich stoków góry Meru. Małpa pokazała dzieciom ziarno i rzekła: Sotang, „Jedzcie”, i od tej pory miejsce to nazywa się Sotang Gongpori. Kiedy dzieci poczęły jeść ziarno, ich sierść i ogony robiły się coraz krótsze, nauczyły się mówić, nosić ozdoby z liści i w końcu stały się ludźmi. Gdy zbudowały miasta w żyznych dolinach, z nieba zstąpił Niatri Cenpo i został ich królem.
Od tego czasu mieszkańcy Tybetu, którzy należą do linii ojca, odznaczają ...