Strona główna » Tybet » W śniegach pod Sziszipagmą - dzień trzeci

Dzień trzeci – 21.10.1987 – środa

W śniegach pod Sziszipagmą - dzień trzeci

JK
2006-04-08 12:03:57

Wyświetlono razy (ostatnio: )

wydaje się wcale gigantem. Mimo słońca lód trzeszczy na kałużach. Zimno, ale co za widoki w tym przejrzystym powietrzu. Z Lhasy do granicy jest niespełna dziewięćset kilometrów.
To w Tingri lama Sandzier nauczał kiedyś zgromadzonych o istocie przemijania i znaczeniu śmierci. Czy mogę jednak, ja człowiek Zachodu, na tym się oprzeć? Wszak dążenie całego mego dotychczasowego życia, pęd ku zdobyczom nowoczesnego świata, do zdobywania nowych doświadczeń, dóbr, przeżyć wskazywał mi zawsze na konieczność przyjmowania odmiennej postawy życiowej. Czy teraz, w sytuacji być może bez wyjścia, mam tak radykalnie zmienić swe poglądy? Oddać się medytacji, a nie aktywnie szukać dróg i sposobów ucieczki z matni, w którą rzucił mnie los?

Przypomnieć jednak wypada choć krótkie fragmenty nauk mądrego lamy.

Praktykujcie szczodrość, jak mówi Nagardżuna, nie ma lepszego przyjaciela w następnym życiu jak szczodrość praktykowana teraz. Szczodrość oznacza pozbycie się przywiązania do dóbr. Budda powiedział, że ci, którzy się spotkali, muszą się rozejść. Wszystkie związki kończą się rozstaniem. Patrul Rinpocze mówi, że jesteśmy jak ludzie, którzy spotykają się na targu w dzień, a wieczorem wszyscy rozchodzą się w różnych kierunkach. Może się tam spotkać setki tysięcy ludzi, ale wieczorem wszyscy się rozejdą. Tak zakończą się wszystkie nasze związki, czy to związki z naszym nauczycielem duchowym, czy z rodziną. Nie oznacza to jedynie, że nie powinniśmy mieć przywiązania; oznacza to również, że nie powinniśmy kłócić się z naszymi bliskimi, ponieważ nigdy nie wiemy, kiedy ich utracimy. Jak powiada Padampa Sandzier, jesteście jak ludzie spotykający się na targu, dlatego nie kłóćcie się.

Oprzeć swoją skromność o poczucie śmierci to znaczy myśląc o rzeczywistości śmierci, tracimy przywiązanie do naszych ambicji i skromność pojawi ...