Strona główna » Tybet » W śniegach pod Sziszipagmą - dzień drugi

Dzień drugi – 20. 10. 1987 – wtorek

W śniegach pod Sziszipagmą - dzień drugi

JK
2006-04-08 12:02:11

Wyświetlono razy (ostatnio: )

kilkanaście dni temu zaczęła się w Pekinie. Według naszego precyzyjnego planu, tak szczegółowo opracowywanego w Warszawie, podróż powinna przebiegać bez większych zakłóceń czy niespodzianek. Do Golmudu wszystko przebiegało w miarę normalnie i zgodnie z planem. Tu jednak dowiedzieliśmy się, że z powodu etnicznych zamieszek w Tybecie czasowo jest on zamknięty dla turystów. W miejscowych hotelach czekała już spora gromada turystów, którzy utknęli tu wcześniej. Nikt z naszej grupy przez ostatnie dni nie śledził, tego co dzieje się w polityce. Zresztą uciekliśmy świadomie od niej na „koniec świata”, po to by zerwać z gorączkowymi dniami, jakie panowały w tym czasie w kraju. Mamy być turystami i nikim więcej. Świat ze swym zgiełkiem miał pozostać gdzieś tam za oknem pędzącego pociągu. Tu jednak rzeczywistość nas dopadła. Z niepełnych informacji od cudzoziemców dowiadujemy się, że w Tybecie „wybuchło antychińskie powstanie”. Udajemy się do najbliższego hotelu i postanawiamy „przeczekać napiętą sytuację”. Kierowniczka biura wydającego przepustki na wjazd do Tybetu zapewnia nas „że są to chwilowe trudności z transportem i najdalej pojutrze wyruszymy razem z pozostałymi cudzoziemcami do Lhasy”. Kiedy jednak dowiadujemy się od czekających tu już od kilku dni Niemców i Australijczyków, że to samo mówiła im przed kilkoma dniami, to miny nam rzedną. Sytuacja pełna niepewności trwa przez kilka kolejnych dni. Codziennie słyszymy się, że pewnie jutro dostaniemy przepustkę. Niestety tracimy cenny czas tu, w tym sennym miasteczku zamiast spędzać go w Indiach na zaplanowanym zwiedzaniu Agry i Fatehpur Sikri. Przez kolejne dni odwiedzania kierowniczki z miejscowego organu służb wewnętrznych doszło do sytuacji, że miejscowa „ubeczka” „zaprzyjaźniła” się z nami. To oczywiście przyjaźń jednostronna. Po kilku dniach pozwoliła sobie na zwierzenia. Jej córeczka jest jakoby ...