Strona główna » Ukraina » Czarnohora 2003

"Tam szum Prutu, Czeremoszu Hucułom przygrywa, a wesoła Kołomyja do tańca porywa. Dla Hucuła nie ma życia jak na połoninie, gdy go losy w doły rzucą wnet z tęsknoty zginie."

Czarnohora 2003

Boulie
2004-02-14 11:59:53

Wyświetlono razy (ostatnio: )

specjalnie aby dać kolanom wytchnienie, a przy okazji oglądamy polsko - czeskie słupy graniczne z 1923 r. Po prawej stronie pod szczytem rozciąga się malownicza dolinka z dwoma jeziorkami, pełna kosodrzewiny i żółtej trawy, tam też zmierzamy na nocleg. Na miejscu spotkaliśmy grupę 15 Ukrainców więc rozbiliśmy się koło nich; mili, gościnni, rano poczęstowali nas herbatą i czekoladą, co było nie bez znaczenia, bo w nocy temperatura spadła poniżej zera.

Środa
Howerla - Dolina Gutin Tomatek

Poranek powitał nas słońcem i ładną pogodą lecz nie było nam dane się tym zbyt cieszyć w ciągu dnia. Choć pogoda się nie zmieniła do zmierzchu to towarzyszył jej bardzo silny wiatr, na tyle silny, że wywracał mnie a plecakiem na szlaku. Nie zraziło to nas jednak do przejścia kolejnego kawałka głównym pasmem Czarnohory. Pierwszy szczyt po drodze to Breskuł, podejście proste, zejście jeszcze łatwiejsze. Generalnie w ciągu całego dnia nie dało się odczuć zmęczenia ani trudności w chodzeniu, no za wyjątkiem wiatru. No jakimś czasie dotarliśmy na szczyt Pożyżewskiej idąc cały czas wzdłuż dawnej granicy Polsko - Czechosłowackiej z 1923 r. W oddali było widać szczyt Dancerza a w dole przełęcz na której zrobiliśmy sobie mały popas, aby odpocząć od wiatru. Na szczyt poszliśmy już z nowym zapasem sił i nie zostaliśmy tam zbyt długo, choć panorama była cudowna, bo wiatr się wzmagał. Dalej zejście i szczyt bez nazwy oznaczony na mapie tylko wysokością a tuż za nim Turkuł, który rano widzieliśmy z doliny pod Howerlą. Trzeba przyznać, że na jego szczycie było tego dnia najgorzej, wiatr dosłownie szalał i gdyby nie kilka skałek za którymi można się było schować było by bardzo nieprzyjemnie. Na szczęście założeniem tego dnia było przejść kawałek drogi a potem zejść do doliny i się luzować aż do wieczora. Przed nami po prawej był teraz Gutin - Tomatik, a ...