Strona główna » Ukraina » Czarnohora 2003

"Tam szum Prutu, Czeremoszu Hucułom przygrywa, a wesoła Kołomyja do tańca porywa. Dla Hucuła nie ma życia jak na połoninie, gdy go losy w doły rzucą wnet z tęsknoty zginie."

Czarnohora 2003

Boulie
2004-02-14 11:59:53

Wyświetlono razy (ostatnio: )

się nasz znajomy kierowca z poprzedniego dnia. Okazało się, że stoimy nie na tym skrzyżowaniu, ale szybko nasz błąd naprawił i zawiózł nas we właściwe miejsce. Gdzie momentalnie złapaliśmy Liesowóz (samochód zwożący drzewa z lasu). 20 minutowa rozmowa z kierowcą o życiu na Ukrainie umiliła mam podróż przez mało przejezdną drogę, bez mostów, gdzie samochody jeżdżą brodami. Po drodze zahaczyliśmy o punkt kontrolny u wejścia do parku, aby się zarejestrować przed wyjściem w góry i kupić bilety wstępu. Jeszcze 15 minut spaceru i zatrzymaliśmy się przy ruinach dawnego polskiego schroniska nad rzeczką aby zjeść śniadanie. Teraz już czekała nas wspinaczka na najwyższy szczyt Ukrainy - Howerlę. (2061 m n.p.m) Podejście z początku nie zachwyca, leśna droga monotonna a w dodatku stroma, po godzinie marszu wchodzimy w gęstszy las i ścieżka staje się przyjemniejsza, podejście staje się łagodniejsze. W końcu docieramy do polany z pasterskimi kolibami i znów nie jest lekko. Pół godziny później jesteśmy na drugiej polance z widokiem na Howerlę, gdzie urządzamy popas. Teraz będzie już przyjemnie bo widać całą drogę na szczyt, zaczynają się połoniny. Po 40 minutach znajdujemy prawie pod samym szczytem źródło z wodą, dzięki czemu możemy uzupełnić zapasy cennego płynu. Teraz został przed mani już ostatni kawałek podejścia pod sam szczyt, kamienisty stromy i wystawiony na wiatr. W końcu po około 30 minutach jesteśmy na szczycie. Chyba nie można tego ująć lepiej niż zrobił to Henryk Gąsiorowski :"Widoki, jakie stąd roztaczają się w każdą stronę świata przewyższają pod względem rozległości wszystkie dotąd opisane. Stoimy w centrum Karpat Wschodnich, jakby wśród nieogarniętego oceanu, skamieniałego w chwili wzburzenia go do gruntu." Jedyny minus to silny wiatr, który nie uprzyjemnia napawania się krajobrazem. Zejście jak podejście - strome, więc nie spieszymy się specjalnie ...