Strona główna » Ukraina » Czarnohora 2003

"Tam szum Prutu, Czeremoszu Hucułom przygrywa, a wesoła Kołomyja do tańca porywa. Dla Hucuła nie ma życia jak na połoninie, gdy go losy w doły rzucą wnet z tęsknoty zginie."

Czarnohora 2003

Boulie
2004-02-14 11:59:53

Wyświetlono razy (ostatnio: )

był to najłatwiejszy dzień w górach jaki miałem, było wręcz przeciwnie. Po wyjściu za wioskę na pierwsze wzgórze o niezbyt łagodnym stoku postanowiliśmy usiąść i coś zjeść bo od rana jakoś nie było okazji. Dookoła było pełno malin, jeżyn i jagód więc pozbieraliśmy do menażki i był deser. Tak poobijaliśmy się dobre 1,5 godziny, aż w końcu pojawiła się jakaś cywilizacja czyli miejscowi wybierający się na grzyby i zbierać owoce leśne. Usłyszeliśmy od nich, że do schroniska jest 40 minut [sorok minut], więc nie spieszyliśmy się specjalnie. Jak się okazało 40 minut to chyba samochodem, bo nam zajęło to o wiele więcej. W związku z faktem, że szlaki nie są znakowane a rozgałęzień jest tyle, że nietrudno się zgubić, tak też się stało wylądowaliśmy na trawersie stoku wśród wypasających się krów, nie mając kompletnie pojęcia gdzie jesteśmy, ale nic to kompas jest mapa też więc było ok. Po jakichś 2 godzinach błądzenia wyszliśmy na szlak i jak się okazało znów pomyliliśmy drogę, trafiając do leśniczówki, która jest po drugiej stronie góry o nazwie "Męcził". Przyznaję, że byliśmy już trochę zmęczeni, ale podejście jakie zafundowaliśmy sobie aby znów wrócić na szlak po prostu mnie dobiło. Lackowa w Beskidzie Niskim to przy tym zabawa. Około 19:00 byliśmy już na dobrej drodze do schroniska mocno zmęczeni, ale że mapa pokazywała szlak w dół więc się nie przejmowaliśmy się za bardzo. Jak okazało się - niesłusznie. Schronisko znajdowało się na przeciwległym stoku góry a podejście było nie lekkie. Mogę śmiało rzecz, że padałem na pysk ze zmęczenia i nie mogłem już dalej iść, bez dłuższego odpoczynku. Na szczęście droga którą szliśmy uczęszczana była przez samochody dojeżdżające na górę i tu nam się poszczęściło zabrał nas pod samo schronisko GAZ, potocznie zwany "Tabletka". W Turbazie dostaliśmy pokój i jedzenie i nie pamiętam kiedy ...