Syria i Liban 2005 - część III

Wyświetlono razy (ostatnio: )

zdjęciowa i ruszamy w kierunku Bejrutu.
W planie rzut okiem na stolicę i dojechanie do Byblos ( Jubayl). Po drodze chcemy zobaczyć słynne cedry, ale nie wiemy, czy się uda. Libańskie drogi są bardzo ubogie w znaki wskazujące kierunek. Jak jechać do Bejrutu mogliśmy wyczytać ze znaków dopiero, gdy byliśmy 20 kilometrów przed miastem. Wcześniej zjeżdżamy z głównej drogi na, jak się wydaje, ciekawe miejsce widokowe i... Bingo! Ta droga, o czym poinformowano dopiero po skręcie, prowadzi do rezerwatu cedrów. Z tego szczęścia zapędzamy się nieco za wysoko w góry. Jak mi się udało zawrócić i nie przewrócić? Sam nie wiem ;)

Widok na Bejrut z okolicznych wzgórz. Kiedyś tutaj stały działa ostrzeliwujące miasto. Teraz, po trwającej przez lata wojnie domowej nie ma śladów. Bejrut to nowoczesne miasto ze szkła, stali i marmurów. Przystrzyżone trawniczki. Biznesmeni z teczkami i napisy głównie po angielsku i francusku. Więcej śladów po ostrzale można dzisiaj znaleźć na murach Wrocławia, czy Warszawy niż w stolicy Libanu. Robimy, zgodnie z planem, szybki objazd miasta i przeciskając się w korkach próbujemy wyrwać się w kierunku Byblos. Niestety brak oznaczeń sprawia, że sporo błądzimy. Do Byblos dojeżdżamy wymęczeni upałem.

Jarek z Ewą idą zwiedzać ruiny, ja na wycieczkę po okolicy a Monika kładzie się zmęczona upałem na murku obok motocykli. Podobno przechodnie sprawdzali, czy żyje. A miała pilnować bambetli ;)

Jubayl, bo tak się nazywa miejscowość otaczająca starożytne ruiny Byblos, to miejsce nastawione wyłącznie na obsługę turystów i nie różniące się niczym od podobnych miasteczek w Europie. Uliczki pełne sklepików z pamiątkami made in China, moteliki, kawiarenki. Jest na tyle wcześnie, że postanawiamy jechać w kierunku granicy syryjskiej. Jarek musi po drodze zatankować paliwo po ok. 4 złote za litr. Mój motocykl ma większy ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Syria - wybierz obszar, który cię interesuje: