Autostopem do Finlandii - część III

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Mija godzina. Zatrzymuje się pełna już Lada, ale mieszczę się jakoś. Następna miejscowość, cmentarz, wiejskie zagrody. z każdym samochodem dalej.

Miasteczko. Msza w pobliskiej cerkwi, a ja przechodzę przez most nad burzliwą rzeką. Jestem już głodny, więc zrywam kilka jabłek ze zdziczałych jabłoni. Za chwilę ponownie jadę, tym razem jakąś zachodnią bryką. Kobieta wyraźnie niezadowolona, że nie jestem Łotyszem, ale w każdym razie wiezie mnie do przodu. Kolejne miasto. Znów idę piechotą. Ktoś mnie pyta dokąd idę i skąd jestem. “ iz Polszy, w Rigu” - odpowiadam. Późne popołudnie, chyba dziś już nie dojadę.

Jakiś koleś zabiera mnie do Rygi. Wjeżdżamy jakąś boczną drogą, przez ciemne, nieoświetlone ulice. Tylko trakcje elektryczne linii trolejbusowych odcinają się na tle ciemnogranatowego nieba. Miasto nie ma pieniędzy na oświetlenie.

Wysiadam koło dworca i idę zadzwonić do Igora. Dodzwonienie nastręcza mi trochę trudności, ale na szczęście udaje się, co więcej mój postsowiecki kolega jest w domu. Umawiamy się, że ja tam podjadę.

Pytam o drogę na właściwy przystanek jakiegoś gościa, który daje mi w prezencie bilet. Niedawno był w Polsce.

Igor juz na mnie czeka, kupujemy piwo. Poznaję jego żonę i małego synka, jest też jeszcze kot. Dostaję kolację i rozmawiamy do późna. Jakoś daję sobię radę z moim rosyjskim, choć niewątpliwie kaleczę.

Igor opowiada mi znów jak był w Holandii i jak pojechali z żoną do Polski. Po dwóch tygodniach poza domem już tęsknili, dziwią się moim opowieściom o samotnych podróżach.

dzień dziewiętnasty: Wilno

Igor idzie do pracy, jest szósta rano. Obiecał wywieść mnie za miasto. Po drodze mówi mi, że ciągle wygrywa w różnych radiowych konkursach. Kupił sobie nawet małe radio i drzwoni z budki, bo tam szybciej łączy. Tymczasem wyjeżdżamy ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Łotwa - wybierz obszar, który cię interesuje: