Autostopem do Finlandii - część II

Wyświetlono razy (ostatnio: )

http://autostop.republika.pl/

dzień czwarty: Ryga
Wiatr i deszcz uderzający w tropik budzą mnie co jakiś czas, wreszcie budzę się na dobre i widzę, że jest coś jakby jaśniej. Położyłem się spać prawie razem ze słońcem i dlatego teraz wraz ze słońcem wstaję, co za poezja. I gdy już myślałem, że wszystko O. K. . . . kurwa mać, namiot przemiękł. Nalało się trochę wody, wystarczająco, żeby totalnie zamoczyć moje spodnie i koszulę.

Co za cholerne szczęście, że wziąłem drugie sztany, specjalnie do łażenia po lesie. Nieco usyfione, w różnoraką zieleń, ale zawsze. Może to nie odstraszy kierowców.

Świt jest naprawdę blady, siąpi deszcz, jest zimno jak sto piędziesiąt. Zjadam kawałek chleba z topionym serem i składam namiot, zresztą też mokry jak szmata.

Szaruga totalna, ale zatrzymuje mi się. . . taksówka, znów jadę za darmo. Z magnetu leci kapela o nazwie ‘Cectop gaza’, a za oknami pada coraz gorzej. Taksówkarz bardzo lubi ten zespół, chyba wyrażnie dlatego że dużo klną. Niestety nie wie, że utwory które ten zespół gra zostały napisane przez kilka znanych, zachodnich kapel. Same przeróbki, coś jak polskie ‘Piersi’.

Przejeżdżam tak ponad sto kilometrów, nieźle jak na ósmą rano. Wysiadam na rozjeździe przed Siaulai.

Wieje potwornie, zakładam na siebie wszystko co mam, zjadam Prince Polo zasłaniając się od podmuchów i czekam. Wieje chyba huragan, w dodatku prosto z bieguna.

Zatrzymuje się mikrobus. Uff. . . w środku ogrzewanie.

Spasiba, aciu, daswidania i znów piechotą na wylotówkę. Na szczęście tu już tak nie piździ. Co to był za wiatr ?!

Idę znów ładny kawałek, ale jestem zadowolony z siebie. Ledwo dziewiąta, a do granicy z Łotwą tylko 30 kilometrów. Za to prawie nic nie jeździ, a to co jeździ nie wiadomo dlaczego nie chce się zatrzymać. Wchodzę ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Łotwa - wybierz obszar, który cię interesuje: