Autostopem do Finlandii - część II

Wyświetlono razy (ostatnio: )

(oprócz zdanego egzaminu, który z radością zauważam). Zdaję się, że znów mam jakiś kryzys, to wszystko przez to, że jeżdżę sam. A może przez to, że ciągle jestem niepewny następnego momentu. Gdzie będę dziś nocował? Pewnie u którejś z moich koleżanek w Helsinkach.

To co było dotychczas główną atrakcją i przygodą teraz powoli staje się rzeczą uciążliwą. Jedną z negatywnych aspektów jest pogoda, a wiem, że na lepszą niż w obecnej chwili nie mogę już liczyć. Jeszcze teraz mnie skręca, gdy przypomnę sobie ten wiatr na Litwie. Wiem jedno : idzie zima.

Jakoś zużywam te kilka godzin, robiąc parę kilometrów po malowniczych uliczkach. Mijam jakąś parę w gore-texach, turyści. Znów nie mam wewnętrzej możliwości nawiązania z kimś kontaktu. To jest chyba najgorsze. Jednak ogólnie samopoczucie mam dobre, bo już dziś będą grane Helsinki.

Wreszcie wsiadam na prom pełen Finów wracających z zakupów. Jest kilku zalanych w trupa. Fin lubi wypić, a w Estonii wódka tania jak barszcz. Reszta pasażerów obładowana siatkami. Siedzące obok mnie matka z córką na zmianę latają do Duty Free prześcigając się, co która kupi.

Dopływamy. Jest już jedenasta i kompletnie ciemno. Gdzież są te białe noce? Odeszły razem z komarami.

Kontrola paszportów i mogę już iść do automatu próbować gdzieś zadzwonić.

Sześć różnych numerów.

1 Henii, poznana w Irlandii. Zaskoczona, zakłopotana, akurat dziś nie może mnie nocować,jutro rano gdzieś wyjeżdża i w ogóle. Jestem strasznie wnerwiony, bo na nią najbardziej liczyłem.

2 Dziewczyna, która nocowała nas, z Małym w zeszłym roku. Wyjechała do Holandii.

3 Zły numer.

4 Nie ma takigo numeru, a ja mam coraz mniej monet.

5 Johanna poznana w Avinionie dwa lata temu. Nikt nie odbiera.

6 Ostatnia szansa. Dzwonię do ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Łotwa - wybierz obszar, który cię interesuje: