Autostop extremalny 2 - SOLO 1996 - dzień 41 - 45

Wyświetlono razy (ostatnio: )

już żadnej znajomości, o prostu totalna blokada, nawet próbuję z kimś rozmawiać, ale nic z tego nie wychodzi, nie te klimaty.

Pozostaje mi już ostatni punkt programu: znaleźć miejsce do spania. Idę przez puste ulice i jestem coraz bardziej śpiący, a tu nie ma nic odpowiedniego. Wreszcie trafiam pod katedrę i rozkładam się w pobliżu, pod drzewkiem pomarańczy, na rozgrzanym betonie i mojej kerimacie.

dzień czterdziesty trzeci: Sewilla i ocean koło Cadiz

Zaczynają się kręcić ludzie więc wstaję i idę znaleźć jakiś sklep i zjeść coś na śniadanie. Kupuję sobie jogurt, bułkę, sok i idę do parku. Tam trafiam na budzących się właśnie interrailowców, którzy również nocowali pod gołym niebem. Dwie Niemki i Australijczyk.

Wracam do katedry zwiedzać, ale niestety muszę zaliczyć kibelek, więc pomykam do MacDonalda. Tam zamknięte, więc wchodzę na kawę do najbliższej knajpy. Gdy wracam do katedry, tam już zarządzili bilety i nie da się normalnie wejść, w dodatku ustawia się coraz dłuższa kolejka. Znajduję kawałek cienia i uczę się żonglować pomarańczami. Czas mija, znów spotykam Włoszki, ale już z nimi nie rozmawiam za dużo, wczoraj wystarczająco się wynudziłem.

Mija pewien czas i przychodzą moje Hiszpanki, idziemy do parku znaleźć kawałek chłodu. W cieniu drzew sączymy sok z lodem, dziewczyny próbują wysępić papierosy. Trafia się jakiś Belg, z którym przez chwilę rozmawiam płynną angielszczyzną, co niewątpliwie imponuje koleżankom. Faktycznie, z nimi dogadać się na bardziej skomplikowane tematy jest niepomiernie trudno.

Tymczasem nastał już taki czas, że najwyższa pora odebrać plecak z przechowalni, w przeciwnym razie będę musiał płacić za kolejną dobę. Mogę też zdecydować się zostać jeden dzień dłużej, ale znów coś pcha mnie w dalszą drogę. Umawiam się z dziewczynami na czwartą i pomykam ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imiÄ™:

Twój komentarz:

Portugalia - wybierz obszar, który cię interesuje: