Autostop extremalny 2 - SOLO 1996 - dzień 36 - 40

Wyświetlono razy (ostatnio: )

http://autostop.republika.pl/

dzień trzydziesty szósty: Rainbow 3
Nastaje następny leniwy dzień. Biegają stada psów, ludzie powoli się budzą i zagęszczają teren, aż koło południa panuje już normalny ruch. Na śniadaniowym food circle robię zdjęcia całego zamieszania. Nad zebranymi powiewa siedmiokolorowa flaga, szumią drzewa i praży słońce. Ludzi jest już nieco mniej, codziennie wielu wyjeżdża, zostali już prawie sami Polacy. Jedzenia jest w związku z tym więcej i można dostać po dwie dokładki, po za tym Sonia (moja znajoma Portugalka) najada się od razu, więc mogę wziąć za nią. Totalne obżarstwo, w porównaniu z dotychczas. Tyle o jedzeniu. . .

Idziemy razem w plener. Wszędzie znajdujemy jakieś obozowiska, namioty, w każdym cieniu siedzi jakiś człowiek, zero prywatności, a słońce praży.

Wracamy na kemping i zatrzymujemy się pod tablicą ogłoszeń. Ktoś kogoś szuka, ktoś posiał śpiwór, ktoś inny paszport. Jakaś dziewczyna zaczyna mi się przyglądać, pyta czy jestem z Polski. Kolejny zbieg okoliczności - Johanna z Helsinek, którą poznałem dwa lata temu w Avinionie. Świat się wyraźnie kurczy. Razem z Johanną jest Dunka - jej przyjaciółka z Argentyny, imienia nie pamiętam. Dopiero, co przyjechały, więc od razu wyciągam je na basen. Tam, tym razem zero Polaków, jakieś dwie nagie dziewczyny robią salta w tył.

Wracamy po kilku godzinach, gdy robi się zbyt zimno. Finka z koleżanką idą pomagać do kuchni, a my wchodzimy na najbliższe wzgórze, gdzie zresztą znajduje się kolejna czajownia, i oglądamy z góry cały początek ceremonii food circle. Teraz robi to jeszcze większe wrażenie, w dole widać ogromne kręgi ludzi, słychać śpiew, nad tym wszystkim zachód słońca. Zdążamy jeszcze zbiec na dół zanim zacznie się rozdawanie jedzenia.

Znów tańce w rytm bębnów, ogniska, wszystko oświetlone blaskiem księżyca. Koło ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imiÄ™:

Twój komentarz:

Portugalia - wybierz obszar, który cię interesuje: