Autostop extremalny 2 - SOLO 1996 - dzień 6- 10

Wyświetlono razy (ostatnio: )

- degustacja.

- Czy ktoÅ› ma jakieÅ› pytania?

Cisza, jedynie jakiś natręt zaczyna o coś wypytywać. Wszyscy czekają zniecierpliwieni, my chyba najbardziej. Następne pytanie to już przegięcie, nasz czas ucieka.

- Czy sÄ… jeszcze jakieÅ› pytania ?

- Nie !!! - odpowiadam.

Nie dają nam usiąść osobno przy małych stolikach, także na nas sześciu przypada tylko jeden talerz z serem i chrupkami. Wycwanili się. Kelner też nie jest zbyt szybki, musimy czekać na następne piwa. W takich okolicznościach nie można dużo wydoić.

Wychodzimy rozczarowani. Osobiście wypiłem tylko cztery. Fakt, że niezbyt się czuję, ale nawet gdyby nie to, to i tak bym więcej nie mógł, z przyczyn zewnętrznych.

Znów wchodzimy do supermarketu. ‘Chlopcy’ wynoszą jakieś kabanosy, ale sprawiedliwie dzielą między wszystkich. Idziemy na skwer, nad kanałem. Słońce już nieźle daje i można odtajać po zimnej nocy i jeszcze zimniejszym dniu wczorajszym.

Z jednym z kolesi, mimo wysokiej ceny postanawiamy iść do muzeum Van Gogha. Przed wejściem bardzo ostro przypalamy i gdy oddaję rzeczy do szatni moja ręka zaczyna dziwnie drżeć, jednym słowem : walnęło.

Oglądamy obrazy, nie tylko samego Van Gogha, ale także wielu innych impresjonistów. Plamki światła układające się w lilie wodne. Renoir, Monet, za dużo by wszystko zapamiętać. Trochę kręci mi się w głowie od grassu, więc niezbyt mogę się skoncentrować w pierwszych kilku salach. Wiedziałem, że w końcu mnie zacznie zwalać z nóg, postanawiam dać sobie spokój z paleniem na jakiś czas. Tymczasem podziwiam dzieła impresjonistów.

Po dawce sztuki spotykamy się z resztą i idziemy na bazarek. Słońce świeci dość mocno, a ja czuję zmęczenie po kilku ostatnich intensywnych dniach. Następny punkt programu: wyspać się. W tym to zbożnym celu udaję się znów ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imiÄ™:

Twój komentarz:

Wielka Brytania - wybierz obszar, który cię interesuje: