Strona główna » Polska » GRUDNIOWY SPŁYW WISŁĄ - dzień 14

940 kilometrów wiosłowania, prawie miesiąc samotnie w kajaku. Długie noce, krótkie dni. Zmęczenie, niewygody, jednym słowem spora dawka niebanalnej przygody.

GRUDNIOWY SPŁYW WISŁĄ - dzień 14

Rafał Lipkowski
2006-02-22 00:21:05

Wyświetlono razy (ostatnio: )

http://republika.pl/male_eskapady/

Srała babka srała ... - dzień 14

Srała babka srała, trawki się trzymała
Trawka się wysmykła babka w gówno fikła.
Ja nie fiknąłem, pomimo, że trawki pękały. Jednak już od początku eskapady dręczy mnie myśl, co by było gdybym wdepnął w własne guano, a potem w tych buciorach wszedł do namiotu? Jak na razie dobrze sobie radzę i unikam tego szczęścia.
Wstałem o 6.00 a tu ciemno jak w d....., zimno jak na Kamczatce. Wiem tu trochę przesadziłem, ale fajnie to brzmiało. Mróz był faktycznie, może nie srogi, ale utrzymywał się od wczoraj, tak, że wszystko zdążyło zamarznąć. Cumę można było trzymać w poziomie za jeden koniec, nawet nie próbowałem jej buchtować. No i oczywiście fartuch też zamarzł, powstał taki sobie sztywny dekielek. Fajny.
Powędrowałem odwiedzić miasteczko. Była to wyprawa nie zwykła, poprzez łąki i pola. Kilka wzniesień, kilka dolinek i byłem na miejscu. Oczywiście nie w tej miejscowości, w której się spodziewałem. Miał być Wyszogród a okazało się, że jest Czerwińsk. Wiejskie chałupy jedna przy drugiej tworzyły jakby promenadę tylko o mniejszym standardzie. A nad wszystkim górował jakiś klasztor bądź kościół. Tego jeszcze nie wiedziałem. Powędrowałem na górę, co by kilka fotek pstryknąć i dowiedzieć się gdzie ja właściwie jestem. Jako iż była niedziela w bazylice ogrom ludzi był zebrany, tak, że miałem, do kogo skierować swoje pytanie. No i skierowałem do samotnie stojącego mężczyzny, wystrojonego odświętnie, w końcu niedziela była.
- Dzień dobry – zacząłem – mógłby mi pan powiedzieć gdzie ja właściwie jestem. To znaczy w jakiej miejscowości. Bo wie pan właśnie płynę Wisłą i nie wiem gdzie dokładnie dzisiaj. nocowałem. Ponadto myślę, że warto chyba zobaczyć ten kościółek. Jak już tu jestem. ...