GRUDNIOWY SPŁYW WISŁĄ - dzień 13

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Od niepamiętnych czasów w tym rejonie istniała osada obronna. Znaczenie tego miejsca docenił również król szwedzki Karol Gustaw, zakładając tu obóz warowny w czasie "potopu szwedzkiego". Pierwsze fortyfikacje Modlina zostały wybudowane w 1811r. na polecenie Napoleona. Waleczna twierdza i waleczne widoki. Na brzegu fortyfikacje i ruiny, które skrywają nie jedna tajemnice, natomiast na środku rzeki dwa orły, prawdopodobnie bieliki, siedziały spokojnie, jakby płycizna, na której odpoczywały była wystarczającym zabezpieczeniem przed moją osobą.

Pozachwycałem się przeciągnąłem kajak przez płyciznę i dalej w drogę. Koryto rzeki stawało się dzikie. Znowu liczne wyspy i płycizny. Było szerokie a stawało się jeszcze szersze. Czasami poprzez mgłę trudno było dostrzec drugi brzeg. A ja ciągle sam na wodzie. Sam, ale do czasu. Pod wieczór spotkałem ze dwie pychówki. Łodzie to już mało popularne, chociaż piękne i praktyczne. Kiedyś królowały na Wiśle obecnie jedynym człowiekiem, który się jeszcze trudni ich wyrobem jest, o ile się nie mylę, p. Szymański, mieszkający w wiosce Kromnów, niedaleko Grochali. Jednakże rybołustwo rzeczne jako takie nie istnieje na tej rzece, no to, po co łódki? Chociaż szkoda by taki piękny element naszej historii odszedł w zapomnienie.

Starszy lekko podtuczony człowiek, dobił do brzegu na pychówce. Wyszedł. Zacumował. Poczym przez dłuższą chwile przyglądał się jak przemieszczam się na swym laminatowym osiągnięciu cywilizacji.

- Dokąd to płyniecie – zakrzyknął
- Do Gdańska – odparłem
- A to daleko – stwierdził
- A do Płocka jak daleko –zapytałem ciągle wiosłując
- Jakieś 50km.
- A to nie daleko – odparłem rozbawiony dialogiem
- No nie daleko. Szerokiej wody życzę. – Uśmiechnął się i skierował się do chaty, która mieściła się nad samą rzeką.

Nie wiem czy z tym życzeniem szerokości to był żart, czy szczere życzenia. Jak dla mnie to może się już nic nie zmieniać, na mapie zalew Włocławski jest szerszy od Wisły, a jeśli tak jest w rzeczywistości to mam nadzieje, że nie będę musiał płynąć na drugi brzeg, bo to by było z jakieś 1-2km. wiosłowania.
Domy w tej okolicy stoją na brzegu tuż nad wodą. Nie ma żadnych wałów. Czy tu Wisła nie wylewa?

Rozbiłem się zaraz za Wyszogrodem, w wysokiej trawie osłonięty od wiatru. Siana do worków na śmieci nakładłem, jako by mi miękko i ciepło było. Cały dzień wiało mroźnie tak, że na noc pewnie się nie ociepli.

Chowając się do namiotu pożegnałem wzrokiem piękne gwieździste niebo. W lecie pewnie spałbym pod tymi gwiazdami. Niestety to nie lato.

Dzisiejsza kolacyjka był palce lizać. Zupka chińska z dużą ilością czosnku, no i trzy kanapki z wędzonką. A na deser wstyd się przyznać, co za rozpusta: herbatka i daktyle. Poszedłem spać z pełnym brzuszkiem i tylko się zastanawiałem, z czego te kaczki się tak śmieją.

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Polska - wybierz obszar, który cię interesuje: