Strona główna » Uzbekistan Kirgistan Kazachstan Chiny » Tien - Szan - Reportaż z wyprawy

Pociągiem relacji Bydgoszcz - Warszawa żądna wrażeń 6-osobowa grupa "Piętaszków" ruszyła na szlak. Tym razem celem wyprawy stały się góry Tien-Szan.

Tien - Szan - Reportaż z wyprawy

Turgor
2004-01-22 20:57:03

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.45 z 5.00. 11 głosów oddanych

jeziorze "zagotowała się" i momentalnie zmętniała.
Po kilkunastu sekundach wszystko ucichło. Spakowaliśmy więc plecaczki i poszliśmy wcześniej ustaloną trasą nad jezioro Duana-Kol. W drodze trzeba było jeszcze przebrnąć przez drugą, na szczęście lżejszą, falę trzęsienia. Wróciwszy do kraju dowiedzieliśmy się, że w epicentrum trzęsienie miało siłę 7,5 stopnia w skali Richtera. U nas około 5 stopni.

Królestwo za tragarza!

Obudziłem się bardzo wcześnie. Przez chwilę nie wiedziałem dlaczego. Nagle... Kap - poczułem wilgoć w okolicy nosa. Kap - coś mi zakleiło oko. Spojrzałem ostrożnie w górę. Nade mną wisiał rządek autentycznych sopli lodu. Chciałem się podnieść. Wtedy stwierdziłem, że mam słabe czucie w nogach. Zdrętwiały z powodu dojmującego zimna wokół. W końcu jakoś wyczołgałem się z namiotu.
Na zewnątrz było sporo stopni poniżej zera, chociaż świeciło piękne sierpniowe słonko. Zabrałem się za rozniecanie ognia. Kiedy w zesztywniałych palcach złamało się kolejno kilka zapałek - dałem sobie spokój. Zresztą obudzili się już inni. Wspólnie przygotowaliśmy śniadanie na suchym spirytusie i maszynce gazowej.
Po posiłku zwinęliśmy obóz. Zaczęła się wspinaczka na przełęcz i grań Iszenkul (bazę nad jeziorem Kok-Kol zlikwidowaliśmy dzień wcześniej). Podejście należało do trudniejszych podczas całej wyprawy. Po godzinie wędrówki po osuwających się piargach byłem zmęczony, po dwóch zły, a gdy nadeszło południe - kląłem, na czym świat stoi. Za tragarza oddałbym naprawdę wiele. Uspokoiłem się nieco na grani. Niestety, czekało nas jeszcze długie zejście. Znów po cholernych piargach! Kiedy wreszcie znalazłem się na dole, nogi miałem jak z waty. Naprawdę. Kłopot sprawiało mi nawet stanie w miejscu.

Kodzio-Dziasz

Dotarliśmy nad jezioro Afłatun.
Pięknie położone ...